I CZ 70/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 70/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Dończyk‎SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku S. Z.‎przy uczestnictwie T. B., Z. B. i K. B.‎o dział spadku i zniesienie współwłasności,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 28 listopada 2014 r.,‎zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 19 maja 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni S. Z. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z 12 grudnia 2013 r., uznając, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej, a mianowicie nie uzasadniła wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, czego ustawodawca wymaga w art. 3944 § 2 k.p.c.W zażaleniu na postanowienie z 19 maja 2014 r. wnioskodawczyni zarzuciła, że zostało ono wydane z obrazą art. 3986 § 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi mimo braku ku temu podstaw.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na podstawie art. 3984 § 2 k.p.c. składający skargę kasacyjną ma obowiązek zawrzeć w niej odrębny wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem.

Z akt sprawy wynika, że Przewodniczący w V Wydziale Cywilnym Odwoławczym Sądu Okręgowego w W. zarządzeniem z 16 kwietnia 2014 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych jej skargi kasacyjnej, między innymi przez uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Wykonując wezwanie wnioskodawczyni wniosła do Sądu Okręgowego pismo z 30 kwietnia 2014 r. i wskazała w nim, że skarga powinna być przyjęta do rozpoznania z uwagi na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.Zasadnie zarzuca wnioskodawczyni, że nie jest rzeczą sądu, za pośrednictwem którego skarga kasacyjna ma być skierowana do Sądu Najwyższego, aby dokonując oceny formalnej pisma procesowego badał treść i zasadność argumentów przytaczanych przez wnoszącego skargę odnośnie do podstaw przyjęcia skargi do rozpoznania, ponad sprawdzenie, czy odpowiada ona wymaganiom określonym w art. 3984 § 1 i 3 k.p.c. oraz czy wniosek o przyjęcie skargi zawiera podstawę i czy towarzyszy jej uzasadnienie tej podstawy (art. 3984 § 2 k.p.c.).

Takie wymagania skarga wnioskodawczyni spełnia, a skoro uważa ona formalnie zamieszczone w skardze kasacyjnej uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania za wystarczające, to merytoryczna ocena tego wniosku i jego uzasadnienia należeć będzie do Sądu Najwyższego, który rozstrzygnie o przyjęciu skargi do rozpoznania albo o odmowie tego przyjęcia (art. 3989 § 2 k.p.c.), mając za podstawę argumentację skarżącej co do zasadności wskazanych przez nią przesłanek przyjęcia skargi na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.