I CZ 7/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 7/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku E. S.

przy uczestnictwie K. S., J. Z. i A. Z.

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r.,

zażalenia uczestnika postępowania K. S.

na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt V Ca

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. w sprawie z wniosku E. S. z

udziałem K. S., J. Z. i A. I. o stwierdzenie nabycia spadku odrzucił skargę kasacyjną

uczestnika K. S. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że skarga kasacyjna nie

zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i ze względu na ten brak

konstrukcyjny podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu na wskazane postanowienie skarżący podniósł, że w skardze

kasacyjnej zawarto uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

aż dwukrotnie, a ponadto jest ono zawarte i w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych. W

ocenie skarżącego, w sprawie bezsporna jest okoliczność, że zachodziła nieważność

postępowania przed Sądem drugiej instancji, gdyż skład sądu była sprzeczny z

przepisami prawa, a skarżący był pozbawiony możności obrony swych praw zarówno w

toku postępowania przed Sądem Rejonowym, jak i przed Sądem Okręgowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności zachodzi potrzeba odniesienia się do wskazanego przez

skarżącego zarzutu nieważności postępowania jako uzasadnienia wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania. W ocenie Sądu Najwyższego, brak jest podstaw do

przyjęcia takiej nieważności zarówno ze względu na ewentualną sprzeczność składu

orzekającego w Sądzie drugiej instancji z prawem, jak i ze względu na pozbawienie

możności obrony swych praw przez skarżącego. I tak jeżeli chodzi o legalność

delegowania sędziego do innego sądu, to należy zwrócić uwagę, że zgodnie z uchwałą

pełnego składu SN z dnia 14 listopada 2007 r., BSA – I-4110-05/07 ustawowe

uprawnienie

Ministra

Sprawiedliwości

do

delegowania

sędziego

do

pełnienia

obowiązków sędziego w innym sądzie może być w jego zastępstwie albo z jego

upoważnienia wykonywane również przez sekretarza stanu lub podsekretarza stanu.

Odnosząc się natomiast do kwestii pozbawienia możności obrony praw

skarżącego, to zarzut ten jest chybiony, gdyż odnosi się zasadniczo do postępowania

pierwszoinstancyjnego, a nie postępowania przed Sądem Okręgowym, które jest – co

do zasady – objęte kontrolą kasacyjną. Co się tyczy natomiast samego postępowania

przed Sądem drugiej instancji, to trudno przyjąć, ażeby podniesiona przez skarżącego

okoliczność związana odmową Sądu odroczenia rozprawy apelacyjnej była uchybieniem

procesowym prowadzącym aż do nieważności postępowania. W tej sytuacji jedynie

dodatkowo należy wskazać, że powołana przez skarżącego nieważność postępowania

nie została wskazana jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania, lecz jako jedna z podstaw kasacyjnych.

Należy też podkreślić, że w skardze kasacyjnej w ogóle brak jest jakiegokolwiek

przedstawienia uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Tymczasem

zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o

przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Spełnienie tego wymagania polega na

wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ponadto, w uzasadnieniu wniosku

należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na

zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania (por. post. SN z 25 maja 2007 r., I CZ 65/07, post. SN z 29 września 2006

r., I CSK 304/06). Skarżący nie zamieścił w skardze kasacyjnej takiego uzasadnienia.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że wystarczające jest

w omawianym zakresie samo uzasadnienie podstaw skargi kasacyjnej. Wymaganie

uzasadnienia podstawy kasacyjnej stanowi wszak odrębny element skargi kasacyjnej.

Brak natomiast jakiejkolwiek argumentacji uzasadniającej wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania .zawsze oznacza niezachowanie podstawowych wymagań

odnośnie

do

ustawowo

określonej

konstrukcji

tej

skargi.

Skarga

kasacyjna

niezawierająca któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984

§ 1 k.p.c. dotknięta jest zaś nieusuwalnym brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl

art. 3986 k.p.c.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3

k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).