I CZ 69/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 69/07

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

del. SSA Marta Romańska

w sprawie z wniosku JK, ZK i DP

przy uczestnictwie WB, Miasta W. i LF

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2007 r.,

zażalenia wnioskodawczyni DP

na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił apelację wnioskod.

DP motywując, że apelacja wniesiona przez adwokata nie spełnia wymogu

przewidzianego w art. 368 § 1 pkt 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. bowiem nie zawiera

wskazania, czy postanowienie Sądu Rejonowego jest zaskarżone w całości, czy

tylko w części. Przytoczył także Sąd drugiej instancji, że skarżąca wartość

przedmiotu zaskarżenia określiła na kwotę 150 405 zł, w sytuacji gdy we wniosku

wartość nieruchomości określono na kwotę 45 000, a Sąd Rejonowy tylko

częściowo – w odniesieniu do jednej z działek – uwzględnił wniosek.

W złożonym zażaleniu wnioskodawczyni DP z powołaniem się na art. 394 1 §

2 k.p.c. wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia motywując, że objęta

wnioskiem nieruchomość stanowiła i stanowi niepodzielną całość a rozbicie jej na

poszczególne działki w istocie traci wartość użytkową. Nadto wskazała, że

określona w apelacji wartość zaskarżenia stanowi wartość nieruchomości ustaloną

przez rzeczoznawcę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 363 § 1 i 3 k.p.c., z którym w ścisłym związku pozostaje art. 368

§ 1 pkt 1 k.p.c. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego

środek

odwoławczy.

Jeśli

zainteresowany

podmiot

zaskarżył

tylko

część

orzeczenia, orzeczenie to staje się prawomocne w części pozostałej z upływem

terminu do zaskarżenia, chyba, że sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać

sprawę także w tej części. Istnieją podstawy do przyjęcia, że wniesiona przez

wnioskod. DP apelacja z trudem spełnia minimalne wymagania przewidziane w art.

368 § 1 pkt 1 k.p.c. (k - 89). Skarżąca pominęła w apelacji, że w części jej wniosek

został uwzględniony, nie rozmija się zatem z jej żądaniem (gravamen). Nie

wskazała w uzasadnieniu apelacji dlaczego i w tej części kwestionuje orzeczenie.

Jednakże ta kwestia podlega badaniu przez sąd orzekający o zasadności apelacji

zmierzającej do wyeliminowania z obrotu orzeczenia w całości wadliwego –

zdaniem skarżącej – i zastąpienia go niewadliwym. Stanowisko takie pierwotnie

reprezentował także Sąd Okręgowy co potwierdza protokół rozprawy z dnia 6

września 2006 r. (k - 107) i dokonane czynności. Dlatego zaskarżone orzeczenie

podlega uchyleniu (art. 3941 § 3 i 39815 § 1 k.p.c.). Natomiast wywody Sądu

Okręgowego odnośnie braku – zdaniem tego Sądu – wskazania właściwej kwoty

jako wartości przedmiotu zaskarżenia pozostają bez znaczenia dla istoty

rozstrzyganej kwestii, jak i wysokości należnej w tej sprawie opłaty od złożonej

apelacji.