I CZ 65/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 65/07

POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

del.

SSA Marta Romańska

w sprawie z wniosku W.G. i R.G.

przy uczestnictwie P.G. i Miasta W.

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r.,

zażalenia wnioskodawcy R.G.

na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 15 lutego 2007 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2007 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił

skargę kasacyjną wnioskodawcy R.G. od postanowienia tego Sądu z dnia 22

listopada 2006 r. oddalającego apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu

Rejonowego w W. z dnia 4 maja 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia

spadku.

W zażaleniu skarżący, zarzucając naruszenie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.,

wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi

nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Ponadto, w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną

argumentację

prawną

wskazującą

na

zaistnienie

powołanej

okoliczności

uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawca nie

zamieścił tymczasem w skardze kasacyjnej – oznaczonej błędnie jako kasacja – ani

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ani też jego uzasadnienia.

Skarga

kasacyjna

nie

zawierająca

któregokolwiek

z

elementów

konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym

brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c. Zaskarżone

postanowienie było więc trafne, a zażalenie jako nieuzasadnione podlegało

oddaleniu.

Z podanych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3

k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.