I CZ 64/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 64/08

POSTANOWIENIE

Dnia 5 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca)

SSA Dariusz Dończyk

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 września 2008 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn.

akt I ACz (…),

oddala zażalenie i odstępuje od obciążenia powódki kosztami postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5.06.2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

powódki wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 4.03.2008 r. albowiem nie

przedstawiono w niej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania. Skarżąca ograniczyła bowiem uzasadnienie tego wniosku do stwierdzenia,

że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”.

Powódka zaskarżyła to postanowienie zażaleniem zarzucając naruszenie

przepisów art. 3986 § 2, 3984 § 1 pkt 3 i 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Jest poza sporem, że zgodnie z art. 398 4 § 1 pkt

3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienie. Skarżąca zawarła w skardze kasacyjnej wniosek o

przyjęcie jej do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. albowiem skarga

kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, natomiast w uzasadnieniu skargi kasacyjnej

stwierdzono „wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniam tym, iż

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”. Takie sformułowanie jest jedynie

powtórzeniem formuły ustawowej i oczywiście nie spełnia wymagania dotyczącego

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Przeciwnie,

przytoczenie jedynie formuły ustawowej oznacza, w ogóle brak uzasadnienia tego

wniosku. Sąd Najwyższy wyjaśnił już w kilku orzeczeniach, że jeśli przesłanką wniosku o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, iż skarga jest

oczywiście uzasadniona, to powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód

prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty

wskazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie z

dnia 26.04.2006 r. II CZ 28/06 Lex 198531, postanowienie z dnia 14.07.2005 r. II CZ

61/05 i inne). Nie ulega więc wątpliwości, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania nie zawiera prawidłowo sformułowanego uzasadnienia. W świetle art. 398 6

§ 2 k.p.c., uzasadniało to jej odrzucenie, bez wzywania skarżącej do usunięcia tego

braku.

Odrzuceniu skargi kasacyjnej nie stała na przeszkodzie okoliczność, że Trybunał

Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1.07.2008 r. SK 40/07 zakwestionował zgodność z

Konstytucją przepisów dotyczących odrzucenia skargi kasacyjnej bez wzywania do

usunięcia braków w sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagania określonego

w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie zamieszczenia wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania. Wynika to z dwóch powodów:

Po pierwsze, w chwili podejmowania zaskarżonego postanowienia, wyrok

Trybunału Konstytucyjnego nie obowiązywał, a brak podstaw, aby wyrokowi temu

przypisywać skutki retroaktywne, co uzasadnia fakt, że wyrok Trybunału odnosi się do

przepisów proceduralnych.

Po drugie, wyrok Trybunału Konstytucyjnego wyraźnie określa, że chodzi o

niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Wyrok

nie odnosi się do braku uzasadnienia tego wniosku.

Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c.

orzeczono jak w sentencji.