I CZ 63/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 63/09

POSTANOWIENIE

Dnia 5 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie ze skargi J.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w T.

z dnia 29 marca 2007 r., sygn. akt [...], wydanego w sprawie

z wniosku J.S.

przy uczestnictwie K.C. i I.W.

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 listopada 2009 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w T.

z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 marca 2009 r. Sąd Rejonowy w T. odrzucił skargę

J.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego

Sądu z dnia 29 marca 2007 r., w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po S.S. i

W.S. Skarga ta została wniesiona przez J.S. osobiście, to jest bez zachowania

wymogu zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego. Nadto nie została

opłacona. Z tych względów została odrzucona.

Zażalenie od wyżej wskazanego postanowienia Sądu Rejonowego w T.,

skarżący wniósł również samodzielnie w dniu 20 marca 2009 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy to

także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem

Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. J.S. nie będąc

podmiotem, o którym mowa w art. 871 § 2 k.p.c., wniósł do Sądu Najwyższego

sporządzone osobiście zażalenie w przepisanym terminie. Po upływie tego terminu,

w dniu 13 maja 2009 r., do Sądu Rejonowego w T. wpłynęło pismo jego

pełnomocnika z urzędu, w którym stwierdził, że dokonuje usunięcia braków

formalnych zażalenia z dnia 20 marca 2009 r., a nadto uiszcza od niego opłatę

sądową. W dniu 25 czerwca 2009 r. do Sądu Rejonowego wpłynęło kolejne pismo

pełnomocnika skarżącego w którym stwierdził, że popiera zażalenie swojego

mocodawcy z dnia 20 marca 2009 r.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że nie zostaje spełniony

wymóg wniesienia zażalenia przez zawodowego pełnomocnika, jeżeli pełnomocnik

składa pismo procesowe, w którym jedynie wyraża ogólnikową aprobatę dla treści

zażalenia wniesionego wcześniej przez samą stronę (por. postanowienie SN z dnia

17 listopada 2005 r., l CZ 120/05 - niepubl.). W konsekwencji późniejsze poparcie

zażalenia J.S. przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem, w

piśmie z dnia 25 czerwca 2009 r., należy uznać za niewystarczające

(por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1998 r., II CKN 672/97 –

niepubl.). Nadto pismo to zostało złożone po upływie terminu przewidzianego

do wniesienia zażalenia. Z tych względów zażalenie J.S. z dnia 20 marca 2009 r.

podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 i 373 w związku z art. 394 1 § 3 oraz art.

39821 k.p.c.