Legislator Case Law & Legislation
I CZ 61/18 AI generated

I CZ 61/18 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 61/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w R. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 26 października 2016 r., w sprawie z powództwa M. K. przeciwko M. K., N. K. oraz małoletnich W. K. i D. K. reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych M. K. i N. K., w sprawie o opróżnienie budynku mieszkalnego.Wyrok zaskarżyła powódka M. K. zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. oraz art. 461 k.c. w zw. z art. 61 § 1 k.c. i art. 91 k.p.c., wnosząc o jego uchylenie w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Legislator headnote

AI generated

art. 386 § 4 k.p.c, art. 461 k.c, art. 61 § 1 k.c, art. 91 k.p.c, art. 3941 § 11 k.p.c, art. 386 k.p.c; I CZ 61/18 · Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy w R. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 26 października 2016 r., w sprawie z powództwa M. K. przeciwko M. K., N. K. oraz małoletnich W. K. i D. K. reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych M. K. i N. K., w sprawie o opróżnienie budynku mieszkalnego.Wyrok zaskarżyła powódka M. K. zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. oraz art. 461 k.c. w zw. z art. 61 § 1 k.c. i art. 91 k.p.c., wnosząc o jego uchylenie w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Keywords

AI generated
reopening of the file action for disturbance of possession recognition and enforcement proof of ownership expulsion from housing recovery of property

Cited Legislation

AI generated
art. 386 § 4 k.p.c
zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.
art. 461 k.c
art. 61 § 1 k.c
art. 91 k.p.c
i art. 91 k.p.c., wnosząc o jego uchylenie w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
art. 3941 § 11 k.p.c
91 k.p.c., wnosząc o jego uchylenie w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 386 k.p.c
zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.
AI generated
I CSK 3141/24
Pozwani M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w K. i H. M. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 19 marca 2024 r., zaskarżając go w części, tj. w zakresie w jakim Sąd oddalił apelację pozwanych, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a w przypadku stwierdzenia ku temu podstaw – o uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji w części uwzględniającej powództwo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu drugiej instancji w zaskarżonej części i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazali, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ w toku postępowania odwoławczego i podejmowanych przez Sąd drugiej instancji czynności procesowych o charakterze decyzyjnym nie zostały zrealizowane podstawowe funkcje sądu odwoławczego, tj. funkcja rozpoznawcza i kontrolna, co przejawia się tym, że w sprawie doszło do licznych uchybień natury procesowej (oraz materialnej) o charakterze istotnym, skutkiem których zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie jawi się jako oczywiście i rażąco wadliwe pod względem wymogów stawianych przez procedurę cywilną, a w konsekwencji – sprzeczne z podstawową zasadą sprawiedliwości procesu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. postanowienia SN: z 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, i z 17 października 2001 r., ‎I PKN 157/01).
I CSK 3338/22
Sygn. akt I CSK 3338/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z wniosku P. B. i P. B.‎z udziałem miasta W. i […] Spółdzielni Mieszkaniowej "E." w W.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 sierpnia 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy P. B.od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt XXVII Ca […], 1. odrzuca skargę kasacyjną;
III CZ 1/26
Wyrokiem z dnia 4 listopada 2025 r.
III CZ 251/24
Wyrokiem z 11 lipca 2024 r.
III CZ 194/23
Wyrokiem z 9 listopada 2022 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk - Północ w Gdańsku z 16 lutego 2022 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 61/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca)‎SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa M. K.‎przeciwko M. K., N. K., małoletnim W. K. i D. K. reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych M. K. i N. K.‎o opróżnienie budynku mieszkalnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 5 lipca 2018 r.,‎zażalenia powódki na wyrok Sądu Okręgowego w R.‎z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt V Ca (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w R. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 26 października 2016 r., w sprawie z powództwa M. K. przeciwko M. K., N. K. oraz małoletnich W. K. i D. K. reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych M. K. i N. K., w sprawie o opróżnienie budynku mieszkalnego.Wyrok zaskarżyła powódka M. K. zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. oraz art. 461 k.c. w zw. z art. 61 § 1 k.c. i art. 91 k.p.c., wnosząc o jego uchylenie w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W judykaturze Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że celem takiego zażalenia jest poddanie pod kontrolę prawidłowość uchylenia przez sąd drugiej instancji orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego postępowania, co może nastąpić jedynie w wypadkach przewidzianych w art. 386 k.p.c. Taka konstrukcja oznacza, że Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu zażalenia nie może oceniać stanowiska sądu drugiej instancji co do meritum sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r., II C2 26/13, niepubl.).W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że nierozpoznanie istoty sprawy zachodzi również wtedy, gdy sąd nie rozpatrzył zarzutu pozwanego zmierzającego do oddalenia powództwa, np. zarzutu potrącenia, prawa zatrzymania, nieważności umowy i powodu ich przeoczenia lub błędnego przyjęcia, że zostały one objęte prekluzja procesową (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2013 r., I CZ 90/13 niepubl, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2012 r., III CZ 83/12 niepubl.).

Taka sytuacja zachodzi w rozważanej sprawie, skoro Sąd Rejonowy nie rozpoznał merytorycznie zarzutu prawa zatrzymania przyjmując, że nie został skutecznie złożony, zaś Sąd Okręgowy uznał, że ta ocena prawna była wadliwa i zarzut nadawał się do merytorycznego rozpoznania.Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.jw