I CZ 61/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 61/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

SSA Marek Machnij

w sprawie z powództwa Z. P.

przeciwko RWE Polska S.A. w W.

o ustalenie i zobowiązanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 września 2011 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 24 stycznia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy

odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 6 września 2010 r.

oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji, którym

oddalono powództwo przeciwko STOEN S.A. o zobowiązanie strony pozwanej do

świadczenia energii elektrycznej na terenie posesji powoda w W. przy ul. P. […]

oraz o uznanie za nienależną opisanej w pozwie faktury VAT na kwotę 11 623,58

zł., wystawionej przez stronę pozwaną w dniu 13 września 2006 r.

Sąd Okręgowy stwierdził, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż

sprawa jest o prawa majątkowe, a wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana

została na kwotę 11 623,58 zł., zaś zgodnie z art. 3982 § 1 zd.1 k.p.c. w sprawach

o prawa majątkowe skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość

przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 zł.

W zażaleniu pełnomocnik powoda zarzucił, że sprawa jest o ustalenie

i o zobowiązanie, a więc nie jest sprawą o prawa majątkowe i dopuszczalność

skargi kasacyjnej nie zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia, która została

wskazana jedynie w celach porządkowych. Wnosił o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 zd.1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna

w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest

niższa niż 50 000 zł.

Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, sprawami „o prawa majątkowe”,

w rozumieniu powyższego przepisu są sprawy, w których przedmiot żądania

objętego pozwem ma wartość majątkową. Są to sprawy, w których zgłoszone

żądanie zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ

na stosunki majątkowe stron, a więc ma na celu zmianę lub utrzymanie

dotychczasowego stanu majątkowego stron. Dla rozróżnienia majątkowego

i niemajątkowego charakteru sprawy nie ma natomiast znaczenia charakter

zgłoszonego roszczenia, a zatem sprawami majątkowymi są zarówno sprawy

o świadczenie, jak i o ustalenie lub o ukształtowanie stosunku prawnego lub

prawa, jeżeli zgłoszone żądanie zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia

mającego bezpośredni wpływ na sytuację materialną stron (porównaj między

innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2001 r. III CKN 568/01,

z dnia 28 listopada 2001 r. II UZ 81/01, z dnia3 grudnia 2001 r. I PZ 95/01, z dnia

8 grudnia 2005 r. II CZ 110/05, z dnia 6 października 2006 r. V CZ 67/06 i z dnia

15 grudnia 2006 r. III CZ 85/06, niepubl.).

Nie ulega wątpliwości, że rozpoznawana sprawa jest sprawą „o prawa

majątkowe” w powyższym rozumieniu, bowiem przez jej wytoczenie powód dążył

do uchylenia obowiązku zapłacenia należności w kwocie 11 623,58 zł., którą

obciążyła go strona pozwana oraz do zapewnienia dostaw energii elektrycznej na

swoją nieruchomość, a więc dążył do zwolnienia z obowiązku świadczenia

pieniężnego oraz do uzyskania świadczenia o charakterze materialnym, mającego

określoną wartość majątkową.

Sąd Okręgowy prawidłowo zatem zastosował art. 3982 § 1 zd.1 k.p.c.

i odrzucił skargę kasacyjną, skoro

w sprawie o prawa majątkowe skarżący,

wypełniając obowiązek przewidziany w art. 3984 § 5 k.p.c., wskazał jako wartość

przedmiotu zaskarżenia kwotę 11 623,58 zł., czym Sąd był związany.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.