Legislator Case Law & Legislation
I CZ 60/11 AI generated

I CZ 60/11 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 60/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Apelacyjny odrzucił zażalenie powoda S. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny

Legislator headnote

AI generated

art. 39821 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c, art. 871 § 1 k.p.c, art. 130 § 5 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I CZ 60/11 · Sąd Najwyższy: P. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny

Keywords

AI generated
art. 39821 k.p.c art. 397 § 2 k.p.c art. 871 § 1 k.p.c art. 130 § 5 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 39821 k.p.c
373, 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
387 § 3 i art. 397 § 2 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
sporządzonego z uchybieniem art. 871 § 1 k.p.c.
art. 130 § 5 k.p.c
Zatem stosownie do treści art. 130 § 5 k.p.c., który na podstawie art.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Cited Case Law

AI generated
VI ACz 881/10
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. VI ACz 881/10, Sąd

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 60/11

POSTANOWIENIE

Dnia 9 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

SSA Marek Machnij

w sprawie z powództwa S. P.

przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w C.

o zadośćuczynienie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 września 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 listopada 2010 r.,

1. oddala zażalenie,

2. nie

obciąża

powoda

kosztami

postępowania

zażaleniowego,

3. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego na rzecz

adwokata E. A. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych

wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem

zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu

powodowi w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem

Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. VI ACz 881/10, Sąd

Apelacyjny odrzucił zażalenie powoda S. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 20

lipca 2010 r., przyznające od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1.800 zł tytułem kosztów postępowania

zażaleniowego, wydane po rozpoznaniu wniosku o uzupełnienie postanowienia

tego Sądu z dnia 31 maja 2010 r., oddalającego zażalenie powoda na

postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny

wskazał, że zażalenie wniesione przez powoda do Sądu Najwyższego zostało

sporządzone przez niego osobiście i nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 87 1

§ 1 k.p.c. Za podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny przyjął art. 370 w

zw. z art. 373, 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.

Na postanowienie z dnia 29 listopada 2010 r. powód wniósł zażalenie.

Zarzucił naruszenie art. 327 § 1 w zw. z art. 387 § 3 i art. 397 § 2 k.p.c. polegające

na braku pouczenia powoda, działającego bez profesjonalnego pełnomocnika,

o sposobie zaskarżenia wskazanego wyżej postanowienia z dnia 20 lipca 2010 r.

W odpowiedzi na zażalenie Skarb Państwa – Prokuratoria Generalna Skarbu

Państwa

wniosła

o

jego

oddalenie

i zasądzenie

kosztów postępowania

zażaleniowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Można zgodzić się z twierdzeniem, że z akt sprawy nie wynika, aby

wskazane wyżej postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r. zostało doręczone

powodowi, występującemu w sprawie osobiście, wraz z pouczeniem o sposobie

zaskarżenia, czego wymaga art. 327 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c..

Jednak

nie

mogło

to

wpłynąć

na

prawidłowość

odrzucenia

zażalenia

sporządzonego z uchybieniem art. 871 § 1 k.p.c. W przedmiotowym postępowaniu

zażaleniowym istotne jest tylko to, czy zachowane zostały wymagania przewidziane

w art. 871 § 1 k.p.c. w związku z wniesieniem do Sądu Najwyższego zażalenia na

postanowienie sądu drugiej instancji. Nie mają znaczenia przyczyny ich

niezachowania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r.,

II CZ 30/10, nie publ.).

Zatem stosownie do treści art. 130 § 5 k.p.c., który na podstawie art. 3941

§ 3, art. 39821 i 391 § 1 k.p.c. znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu

wywołanym wniesieniem zażalenia do Sądu Najwyższego, oraz według art. 370

w zw. art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca zażalenie, jeśli

dotknięte jest brakiem polegającym na naruszeniu art. 87 1 k.p.c., bez wzywania do

jego usunięcia (zob. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca

2010 r., IV CZ 55/10, nie publ.; z dnia 8 lipca 2011 r., IV CZ 28/11, nie publ.; z dnia

21 lipca 2011 r., V CZ 36/11, nie publ.).

Z tych przyczyn, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego –

zważywszy na trudną sytuację majątkową żalącego – rozstrzygając na podstawie

art. 102 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i 391 § 1 k.p.c. Podstawę przyznania

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej stanowiły zaś § 19 i 20 oraz § 13 ust. 2 pkt 2

i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,

poz. 1348 ze zm.).