I CZ 60/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 60/07

POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

del. SSA Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi Z.G.

o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa Z.G.

przeciwko O. S.A.

o zapłatę,

zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 lutego 2001 r., sygn. akt [...],

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt [...],

1)

oddala zażalenie;

2)

przyznaje adwokatowi H.S. ze środków budżetowych Skarbu

Państwa (Sądu Apelacyjnego) kwotę 5.400 zł (pięć tysięcy

czterysta), która ma być wypłacona z należnym podatkiem od

towarów i usług, tytułem kosztów nie opłaconej pomocy

prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu

zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 13 września 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę Z.G.

o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko „O.” S.A.

o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem z 28 lutego 2001 r., bowiem uznał,

że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia (art. 410

§ 1 k.p.c.).

W zażaleniu na postanowienie z 13 września 2006 r. powód zarzucił,

że zostało ono wydane z naruszeniem prawa, to jest: - art. 410 § 1 k.p.c. w zw.

z art. 386 § 1 k.p.c. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia w trybie badania

wstępnego skargi o wznowienie postępowania, podczas gdy okoliczności

przytoczone przez powoda wymagały zbadania merytorycznego; - art. 401 pkt 2

k.p.c. przez przyjęcie, że skarga powoda nie została oparta na ustawowej

podstawie

wznowienia,

gdy

tymczasem

z

argumentacji

powoda

można

wywnioskować, iż podstawą skargi jest zarzut pozbawienia powoda możliwości

działania w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem, a nadto ta

okoliczność, że pozwany niszczył środki dowodowe, za pomocą których powód

mógłby wykazać zasadność swoich racji. Powód redagował skargę bez pomocy

fachowego pełnomocnika, ale jej brzmienie jednoznacznie wskazuje na powyższe

przyczyny wznowienia postępowania.

Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a reprezentujący go

z urzędu pełnomocnik domagał się nadto przyznania mu wynagrodzenia za pomoc

prawną udzieloną powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, które nie

zostało uregulowane w całości ,ani w części przez samego powoda.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przesłanki odrzucenia skargi na posiedzeniu niejawnym wskazane zostały

w art. 410 k.p.c., a są to uchybienie terminowi, brak oparcia skargi na ustawowej

podstawie i niedopuszczalność skargi z innych przyczyn. Zaistnienie którejś z tych

okoliczności lub wszystkich łącznie powoduje odrzucenie skargi.

Z art. 401 pkt 2 k.p.c. wynika, że można żądać wznowienia postępowania

z powodu nieważności, jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa strona była

pozbawiona możności działania. Zarejestrowane 19 lipca 2006 r. przez Sąd

Apelacyjny

pismo

Z.G.

jest

kolejną

skargą

zmierzającą

do

wznowienia

postępowania w zakończonej prawomocnym wyrokiem z 28 lutego 2001 r. sprawie

z jego powództwa przeciwko „O.” S.A. o zapłatę. W tej skardze powód bardzo

obszernie przedstawił historię chorób, które u niego zdiagnozowano i stwierdził, że

choroba głowy, na którą cierpi od lat spowodowała, iż jego działania w procesie o

zapłatę były nieporadne. Pod wpływem aplikowanych powodowi leków jego

schorzenie na przełomie kwietnia i maja 2006 r. na tyle ustąpiło, że powód jest już

w stanie sprostać obowiązkom procesowym, które ciążyłyby na nim w związku

z prowadzeniem procesu. Powód w skardze nie wskazał jednak, na czym polegało

naruszenie przepisów prawa, z uwagi na które został pozbawiony możliwości

działania w procesie, ani zresztą także tego, na czym konkretnie polegały

zaniedbania procesowe, których dopuścił się w związku z chorobą w zakończonym

w 2001 r. postępowaniu i jakie czynności procesowe niemożliwe wówczas do

przeprowadzenia chciałby obecnie przedsięwziąć.

Przytoczonych przez powoda okoliczności nie sposób jest w tych warunkach

uznać za przesłankę wznowienia, o jakiej mowa w art. 401 pkt 2 k.p.c.

W dalszej części skargi o wznowienie postępowania powód powołał się na

okoliczności mające potwierdzać, że pozwany zniszczył środki dowodowe, które –

zdaniem powoda - mogły mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz

przedstawił własną ocenę postępowania pozwanego i własną ocenę problemów

prawnych występujących w sprawie. Trzeba odnotować, że do tych okoliczności

powód odwoływał się we wszystkich składanych już wcześniej skargach

o wznowienie postępowania, a stosunkowo obszerną analizę tej argumentacji

powoda przedstawił Sąd Apelacyjny w postanowieniu z 13 czerwca 2006 r. o

odrzuceniu

poprzednio

wniesionej

przez

powoda

skargi

o

wznowienie

postępowania. Sąd Apelacyjny już w tym orzeczeniu wskazał, że okoliczności

zniszczenia przez pozwanego pewnych dokumentów w związku z zakończeniem

okresu archiwizacji znane były od początku lat osiemdziesiątych sądom wydającym

w sprawach inicjowanych przez powoda orzeczenia merytoryczne. Nie sposób

zatem aktualnie na tej podstawie budować przesłanek wznowienia postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 394 1 § 2 k.p.c. i art. 39814

k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.

Na podstawie § 2 ust. 3, § 6 pkt 7, § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie

oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej

udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnikowi

reprezentującemu powoda z urzędu przyznane zostało ze środków budżetowych

Skarbu Państwa wynagrodzenie za nie opłaconą pomoc prawną świadczoną

powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.