I CZ 58/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 58/12

POSTANOWIENIE

Dnia 6 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa E. R.

przeciwko E. R.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2012 r.,

na skutek zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 31 stycznia 2012 r., w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania

zażaleniowego (pkt 2),

1) oddala zażalenie,

2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 300

(trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2012 r., Sąd Apelacyjny w pkt 1 oddalił

zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 grudnia 2011 r.,

umarzające postępowanie w niniejszej sprawie oraz w pkt 2. zasądził od powoda

na rzecz pozwanego kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego. Za podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów Sąd

Apelacyjny przyjął art. 98 § 1 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.

oraz § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie... (Dz. U. Nr

139, poz. 1348 ze zm.).

Powód wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

zażaleniowego. Zarzucił w nim naruszenie art. 96 § 1 pkt 10 w zw. z art. 100

u.k.s.c., polegające na nieuwzględnieniu okoliczności, że został zwolniony w całości

od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz naruszenie art. 109 § 2

k.p.c. polegające na ustaleniu zwrotu kosztów w wysokości rażąco wygórowanej,

biorąc pod uwagę nakład pracy pełnomocnika pozwanego.

W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie

zażalenia i zasądzenie od powoda kosztów postępowania zażaleniowego według

norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 98 § 3 k.p.c., który ma odpowiednie zastosowanie

w postępowaniu zażaleniowym przed sądem drugiej instancji (art. 391 § 1 w zw.

z art. 397 § 2 k.p.c.), do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej

przez adwokata zalicza się wynagrodzenie adwokata, nie wyższe niż obliczone

w odrębnych przepisach wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. W niniejszej sprawie, zakończonej oddaleniem zażalenia

na postanowienie umarzające postępowanie, powód domagał się zasądzenia

kwoty 400.000 zł. Biorąc pod uwagę § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 tego

rozporządzenia, koszty postępowania zażaleniowego związane z wynagrodzeniem

adwokata reprezentującego pozwanego Sąd Apelacyjny ustalił według stawki

minimalnej i wyniosły one 3.600 zł. Tak jak podniesiono w zażaleniu, przy ustalaniu

wysokości kosztów związanych z wynagrodzeniem adwokata art. 109 § 2 k.p.c.

nakazuje uwzględniać niezbędny jego nakład pracy oraz podjęte w sprawie

czynności, jak również charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się

do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, podobnie jak § 2 ust. 2 tego rozporządzenia.

W zażaleniu pominięto jednak treść regulacji § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie

z którą podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa

prawnego stanowi stawka minimalna określona według przepisów rozporządzenia,

a górnym limitem takiej opłaty jest sześciokrotność stawki minimalnej lub wartość

przedmiotu sporu. W świetle tej regulacji brak było podstaw do ustalenia wysokości

kosztów postępowania zażaleniowego związanych z wynagrodzeniem adwokata

reprezentującego pozwanego poniżej wysokości wynikającej ze stawki minimalnej

(por. postanowienie SN z dnia 3 listopada 2010 r., V CZ 77/10, niepubl.).

Powód natomiast, wnosząc zażalenie, powinien był liczyć się z obowiązkiem zwrotu

stronie przeciwnej kosztów postępowania zażaleniowego. Nie zmienia tego

okoliczność, że zwolniony on został od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych

powstałych w sprawie, co zgodnie z art. 2 ust. 1 u.k.s.c. dotyczy jedynie opłat

sądowych i wydatków, a nie kosztów procesu poniesionych przez stronę przeciwną.

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego

orzekając w oparciu o art. 98 § 3 w zw. art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.

oraz § 6 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 wskazanego wyżej rozporządzenia.

jw