I CZ 57/11 · Sąd Najwyższy

.Sygn. akt I CZ 57/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa Cechu Rzemiosł Wielobranżowych w R.

przeciwko Gminie Miasta R.

o ustalenie nieważności czynności prawnej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 października 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach procesu zawarte

w punkcie III wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 16 września 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje

sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego przed

Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 września 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił

apelację

powoda Cechu Rzemiosł Wielobranżowych w R. wniesiona od wyroku Sądu

Okręgowego z dnia 11 lutego 2010 r., którym zostało oddalone w całości

powództwo skierowane przeciwko Gminie Miasta R. o ustalenie nieważności

czynności prawnej. W tym samym wyroku Sąd Apelacyjny nie obciążył powoda

kosztami postępowania apelacyjnego. Z pisemnych motywów tego rozstrzygnięcia

o kosztach wynika tylko, że orzekł na podstawie art. 100 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108

§ 1 k.p.c. z uwagi na szczególny charakter sprawy.

Pozwana Gmina złożyła zażalenie na zawarte wyroku sądu drugiej

instancji postanowienie rozstrzygające o kosztach postępowania apelacyjnego.

Zarzuciła w nim, że podana przez sąd jako podstawa orzeczenia o kosztach nie

jest adekwatna do rozstrzygnięcia. Jeśli tą podstawą miałby być art. 102 k.p.c.,

to zdaniem pozwanej nie została wyjaśniona kwestia, czy w sprawie zachodzi

szczególnie uzasadniony wypadek usprawiedliwiający nieobciążanie powoda

kosztami postępowania apelacyjnego. Na tej podstawie pozwana wniosła o zmianę

zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda kwoty 5400 złotych tytułem

zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wskazany przez sąd art. 100 k.p.c. znajduje zastosowanie jedynie

w razie częściowego

uwzględnienia

żądań.

Słusznie

zatem

zarzuca

się

w zażaleniu, że sąd drugiej instancji odstępując od obciążenia w całości powoda

kosztami postępowania apelacyjnego zastosował w istocie art. 102 k.p.c.

na co wskazywałoby także odwołanie się do szczególnie uzasadnionego wypadku

będącego przesłanką zastosowania tej normy procesowej. Zarówno to uchybienie,

jak również brak bliższego wyjaśnienia, jakie szczególne względy uzasadniały

przy rozliczaniu kosztów odstępstwo od reguły odpowiedzialności za wynik

procesu, uniemożliwiają Sądowi Najwyższemu dokonanie kontroli zaskarżonego

rozstrzygnięcia o kosztach w oparciu o przepis art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.

Z tego względu Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 § 3 k.p.c. w zw. z art.

39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.