I CZ 55/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 55/10

POSTANOWIENIE

Dnia 5 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Iwona Koper

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa R. K. i I. P.

przeciwko Gminie Miasta R.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 listopada 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego

zawarte w pkt. 5 wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt I Ca

(…),

uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi

Okręgowemu w R. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach

postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem zamieszczonym w pkt 5) sentencji wyroku z dnia 23 lutego 2010

r. [sygn. akt I Ca (…)], Sąd Okręgowy, orzekający jako Sąd drugiej instancji, zniósł

wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego. W uzasadnieniu tego

rozstrzygnięcia Sąd ten wskazał wyłącznie na art. 100 k.p.c., jako podstawę tego

orzeczenia.

Orzeczenie to zaskarżyła pozwana Gmina Miasta R., zarzucając w zażaleniu

niewłaściwe zastosowanie art. 100 k.p.c.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wywodzi, że Sąd odwoławczy zmienił

zaskarżoną apelacją pozwanej część orzeczenia zasadniczo zgodnie z żądaniem

zawartym we wnioskach apelacyjnych, ponieważ wskutek orzeczenia Sądu drugiej

instancji pozwana uległa stronie powodowej jedynie w 19,34% w stosunku do wartości

przedmiotu zaskarżenia określonego w apelacji. Uwzględniając dokonaną przez

pozwaną opłatę od apelacji w wysokości 1159 zł, oraz wygraną pozwanej w ponad 80%

w

postępowaniu

apelacyjnym,

zaskarżone

rozstrzygnięcie

o kosztach

bez

jakiegokolwiek dalszego uzasadnienia, poza powołaniem się na podstawę art. 100

k.p.c., jest dla strony pozwanej krzywdzące, wywodzi żaląca.

Powód R. K. w osobiście sporządzonej odpowiedzi na zażalenie wniósł o

oddalenie zażalenia w całości, twierdząc, że art. 100 k.p.c. nie wymaga ścisłego,

arytmetycznego rozdzielnia kosztów procesu wg. stosunku uwzględnionej i oddalonej

części powództwa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Przy częściowym uwzględnieniu apelacji, podstawą orzeczenia o kosztach

postępowania apelacyjnego jest art. 100 k.p.c. Pozwala on na zniesienie tych kosztów

między stronami, gdy poniesione przez nie koszty „równoważą się”, albo na zasądzenie

całych poniesionych kosztów od przeciwnika, gdy ten uległ w przeważającym rozmiarze.

Przy orzekaniu o kosztach postępowania na podstawie art. 100 k.p.c. istotne znaczenie

ma więc wynik sprawy w danej instancji oraz rozmiar wydatków poniesionych przez

strony. Bez tych danych i ich oceny przez Sąd nie da się miarodajnie uzasadnić decyzji

orzeczniczej (v. postanowienie SN z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt V CZ 29/10,

niepubl.; postanowienie SN z dnia 8 września2010 r., sygn. akt II CZ 68/10, niepubl.;

postanowienie SN z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt V CZ 53/09, niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie Sąd Najwyższy nie ma możliwości dokonania kontroli

zaskarżonego orzeczenia, ponieważ uzasadnienie nie zawiera podstawowych informacji

mających wpływ na orzeczenie o kosztach, w szczególności brak jest określenia przez

Sąd procentowego (ułamkowego) zakresu uwzględnienia apelacji oraz ustalenia

wydatków stron w postępowaniu apelacyjnym. W tej części uzasadnienie nie spełnia

wymagań określonych w art. 328 § 2 k.p.c.

Należało w konsekwencji uchylić zaskarżone postanowienie, pozostawiając

Sądowi Apelacyjnemu orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 39815 §

1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 39820

k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c.).