I CZ 54/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 54/09

POSTANOWIENIE

Dnia 5 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku J.Ś. i R.G.

przy uczestnictwie E.Ś.

o stwierdzenie nabycia służebności gruntowej przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 listopada 2009 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie i zasądza od uczestnika postępowania na

rzecz wnioskodawców kwoty po 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem

zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił

apelacje wnioskodawców J.Ś. i R.G. oraz uczestnika E.Ś. od postanowienia Sądu

Rejonowego w O. z dnia 11 lutego 2009 r.

Zażalenie od tego postanowienia wniósł uczestnik postępowania E.Ś.

zaskarżając je w części odrzucającej jego apelację. Postanowieniu Sądu

Okręgowego zarzucił naruszenie art. 1302 § 3 w związku z art. 373 k.p.c. oraz art. 4

ust. 1 w związku z art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2005, Nr 167, poz. 1398 ze zm.) przez ich

błędną wykładnię i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie uczestnika postępowania E.Ś. jest nie uzasadnione. Sąd

Okręgowy w O. przyjął trafnie, że w sprawie zachodzi współuczestnictwo formalne,

o którym mowa w art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca

2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2005, Nr 167, poz.

1398 ze zm. – dalej u.k.s.c.) przyjmuje, jako zasadę, iż opłatę sądową pobiera się

od pisma podlegającego opłacie. Jednakże w przypadku współuczestnictwa

formalnego, kiedy roszczenia lub zobowiązania kilku osób są jednego rodzaju i są

oparte na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej, każdy współuczestnik uiszcza

opłatę oddzielnie, stosownie do swojego roszczenia lub zobowiązania, gdyż w

takim przypadku jest tyle wartości przedmiotu sporu (zaskarżenia), ilu jest

współuczestników wnoszących jedno pismo (por. postanowienie SN z dnia 26 maja

1998 r., III CZP 69/98 – niepubl.). Dał temu również wyraz Sąd Najwyższy w

postanowieniu z dnia 29 stycznia 2008 r., IV CZ 7/08 – niepubl., stwierdzając, że w

sytuacji, gdy współuczestnictwo jest tylko formalne, każdy ze współuczestników

powinien uiścić opłatę od apelacji oddzielnie, stosownie do swojego roszczenia.

Zatem w sytuacji, gdy w jednym postępowaniu rozpoznano faktycznie dwa wnioski

o stwierdzenie zasiedzenia służebności, apelacja uczestnika postępowania,

dotycząca całego postanowienia Sądu Rejonowego, które ich dotyczyło, podlegała

opłacie w wysokości 400 zł. Sąd Okręgowy zasadnie zatem ocenił, że apelacja

wniesiona przez uczestnika postępowania nie została opłacona należycie.

Wiedzy o obowiązku uiszczenia w terminie prawidłowej co do wysokości

opłaty od pisma lub środka zaskarżenia, który podlega opłacie, nie można uznać za

zbyt

wygórowane

wymaganie

wobec

zawodowego

pełnomocnika

(por.

uzasadnienie uchwały SN z dnia 20 maja 2003 r., III CZP 16/03, OSNC 2004 nr 3,

poz. 33). Nie można podzielić zatem oceny skarżącego, że wykładnia art. 4 ust. 1

w zw. z art. 39 ust. 1 u.k.s.c., której dokonał Sąd Okręgowy była zbyt formalistyczna

i spowodowała naruszenie wymogu sprawiedliwości orzeczenia.

Z tych względów na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 38914 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania

zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 394 1 § 3 oraz

w związku z art. 391 i 39821 k.p.c.