I CZ 53/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 53/12

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący,

sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi A. Ł. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 21 marca 2006 r., wydanego w

sprawie z powództwa A. Ł.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa

o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 czerwca 2012 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 lutego 2012 r.,

1) oddala zażalenie,

2) nie

obciąża

zażaleniowego.

skarżącego

kosztami

postępowania

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2012 roku, Sąd Apelacyjny, odrzucił skargę

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z

dnia

marca

2006

r.

wydanego

w

sprawie

w powództwa A. Ł. przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Skarbu Państwa o

zapłatę.

Jako przyczynę odrzucenia skargi wskazał wniesienie jej z uchybieniem

terminu z art. 407 § 1 k.p.c. in fine, który upłynął najpóźniej w dniu 8 sierpnia

2006 r., oraz brak ustawowej podstawy wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c. Powód

był

bowiem

w

toku

omawianego

postępowania

należycie

powiadamiany

o terminach rozpraw, jak również o poszczególnych czynnościach i decyzjach

podejmowanych przez Sąd. Wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogą

być

traktowane

jako

wypadki

naruszenia

przepisów

prawa

powodujące

pozbawienie możliwości działania, albowiem dotyczą kwestii merytorycznych

związanych z rozpoznaniem sprawy, tj. oceny przeprowadzonych dowodów, czy

decyzji o odmowie dopuszczeniu wnioskowanych dowodów.

Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem w całości powód, zarzucając

naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, że w postępowaniu zakończonym

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego nie doszło do zaistnienia przesłanek

określonych w art. 401 pkt 2 k.p.c., podczas gdy z przedstawionych okoliczności,

popartych stosowanymi dowodami, wynika, że istnieją przesłanki do wznowienia

postępowania w sprawie. W konkluzji powód wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

W odpowiedzi Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Skarbu

Państwa,

zastępowany

przez

Prokuratorię

Generalną

Skarbu

Państwa,

wniósł o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie na rzecz Skarbu Państwa –

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego

w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie

przypisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.

Z treści zażalenia (w części dotyczącej określenia zarzutów i ich motywacji

prawnej) wynika, że skarżący kwestionował stanowisko Sądu Apelacyjnego

negujące sugerowane pozbawienie powoda możliwości działania w rozumieniu art.

401 pkt 2 k.p.c. w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 21 marca 2006 r.

Należy zwrócić uwagę, że kwestionując twierdzenia o braku możliwości obrony

przez skarżącego jego praw Sąd dokonał w istocie merytorycznej oceny skargi.

Stwierdzenie, że wskazana podstawa skargi nie jest uzasadniona, skutkuje

oddaleniem, a nie odrzuceniem skargi. Niezależnie jednak od tego uchybienia

zażalenie podlega oddaleniu. Skarga została bowiem odrzucona również dlatego,

że została wniesiona po upływie ustawowego terminu, tej zaś oceny skarżący

w zażaleniu nie kwestionował.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 394 1 § 3

w związku z art. 39814 k.p.c.

O kosztach orzeczono na zasadzie słuszności z uwagi na trudna sytuację

materialną skarżącego (art. 102 k.p.c.).

jw