I CZ 53/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 53/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa A. G. i K. G.

przeciwko T. G. i K. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lipca 2010 r.,

zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 9 lipca 2009 r., sygn.

akt VI ACa (…),

1)

oddala zażalenie,

2)

nie obciąża powodów kosztami postępowania zażaleniowego,

3)

przyznaje radcy prawemu B. O. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego

tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodom w postępowaniu

zażaleniowym kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych podwyższoną o

odpowiednią stawkę podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 lipca 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powodów

od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 października 2008 r. oddalającego ich

powództwo przeciwko T. G. i K. K. o zapłatę.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny wskazał, że odpis wyroku

wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powodów 19 listopada 2008 r.,

który dnia 3 grudnia 2008 r. nadał apelację we francuskim urzędzie pocztowym. Według

informacji Centrum Poczty Węzeł Ekspedycyjno – Rozdzielczy w W., wymieniona

przesyłka weszła na terytorium Polski dopiero 5 grudnia 2008 r. W ocenie Sądu

Apelacyjnego, apelacja powodów została wniesiona po upływie ustawowego terminu,

który zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c. upłynął w dniu 3 grudnia 2009 r. Jedynie oddanie

pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem

go do sądu. Jeżeli przesyłka została nadesłana z zagranicy, dla zachowania terminu

wystarczy, by wpłynęła ona w terminie do polskiego urzędu pocztowego i była

adresowana na właściwy sąd.

Na to postanowienie zażalenie złożyli powodowie. Zarzucili w nim brak pouczenia

ze strony sądu, że do swej skuteczności apelacja powinna być nadana w polskim

urzędzie pocztowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nawet przy korzystnej dla powodów interpretacji art. 165 § 2 k.p.c.,

uwzględniającej datę wejścia przesyłki na terytorium Polski, nie ulega wątpliwości, że

apelacja została wniesiona po ustawowym, czternastodniowym terminie. W zażaleniu

nie kwestionuje się tej oceny. Wniesienie apelacji po upływie przepisanego terminu

stanowi uzasadnioną przyczynę odrzucenia apelacji przez Sąd drugiej instancji na

podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. i dlatego nie zasługuje na uwzględnienie

zażalenie kwestionujące wydane na tej podstawie orzeczenie.

Dla stwierdzenia niezachowania ustawowego terminu do wniesienia apelacji nie

mają znaczenia przytoczone w zażaleniu okoliczności związane z zakresem pouczeń,

jakie otrzymał mieszkający w Polsce pełnomocnik powodów. Ewentualne wadliwości

pouczenia o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego mogą podlegać

rozważeniu w sprawie z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia środka

odwoławczego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2004 r., V CZ

79/04, niepubl.; z dnia 11 marca 2003 r., V CZ 16/03, nie publ.; z dnia 5 września 1997

r., III CKN 389/97, niepubl.).

Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 394 1 § 3

k.p.c. w związku z art. 398 21, 385 k.p.c.

Uwzględniając sytuację majątkową małoletnich powodów Sąd Najwyższy na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39821, 391 § 1, 102 k.p.c. odstąpił od

obciążenia ich kosztami postępowania zażaleniowego. O kosztach pomocy prawnej

udzielonej powodom z urzędu przez radcę prawnego Sąd Najwyższy orzekł na

podstawie § 6 pkt 7, 12 ust. 2 pkt 2, 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w/s opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez

Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

przez

radcę

prawnego