I CZ 52/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 52/06

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa Z. J.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A.

w Warszawie

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 października 2006 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 23 czerwca 2006 r., sygn. akt I ACa …/05,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w W. zaskarżonym postanowieniem odrzucił – na podstawie

art. 3986 § 2 k.p.c. – skargę kasacyjną powoda, ponieważ nie spełnia ona

wymagania z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie czyni zadość temu wymaganiu jedynie

powołanie się w skardze kasacyjnej na wskazaną w art. 4989 § 1 pkt 4 k.p.c.

okoliczność, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W zażaleniu pełnomocnik powoda zarzucił, że skarga kasacyjna spełnia

wymaganie z art. 3984 § 1 k.p.c. i w trzech punktach wskazał okoliczności

świadczące – jego zdaniem – o tym, że skarga jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały wskazane cechy istotne (konstrukcyjne) skargi

kasacyjnej. Żadne z wymagań skargi kasacyjnej, o których tam mowa, nie mogą

być uzupełnione, a skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek z tych

wymagań podlega odrzuceniu a limine, bez wzywania zatem do uzupełnienia

braków.

Skarga kasacyjna – zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. – powinna zawierać

wniosek

o

przyjęcie

skargi

do

rozpoznania

oraz

jego

uzasadnienie.

W piśmiennictwie podkreśla się, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania,

podobnie jak inne jej wnioski, powinien być wyodrębniony i Sąd Najwyższy nie

powinien domniemywać jego istnienia z uzasadnienia powodów przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania. Również w judykaturze przyjmuje się, że skarga

kasacyjna, czyniąca zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 3984 § 1 pkt 3

k.p.c., powinna zawierać sformułowanie będące wnioskiem (żądaniem) o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz odpowiadające ustawowym wymaganiom

uzasadnienie tego wniosku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca

2004 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). W orzecznictwie podkreśla się

też, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej, oparte na twierdzeniu,

że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinno zawierać wywód prawny

przedstawiający – w nawiązaniu do realiów danej sprawy – argumenty świadczące

o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, niepubl.).

Skarga kasacyjna powoda nie spełnia wymagania z art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.

Sąd Apelacyjny trafnie – wbrew zarzutowi skarżącego – stwierdził, że uzasadnienie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, oparte na przesłance z art.

3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zostało ograniczone do wskazania i powtórzenia brzmienia

tego przepisu. Tej oceny nie zmienia treść uzasadnienia skargi kasacyjnej,

ponieważ zawiera ona jedynie argumenty stanowiące rozwinięcie uzasadnienia

podstaw skargi kasacyjnej. Podjęta w zażaleniu próba uzupełnienia uzasadnienia

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest natomiast bezskuteczna,

gdyż nie można uzupełnić skargi kasacyjnej w omawianym zakresie po upływie

terminy do jej wniesienia. Ponadto skarga kasacyjna nie zawiera sformułowania

odpowiadającego wnioskowi o przyjęcie skargi do rozpoznania. Jego istnienia – jak

wynika ze zgodnego stanowisko doktryny i orzecznictwa – Sąd nie może zaś

domniemywać.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jz