I CZ 51/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 51/09

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa A. W.

przeciwko K. M.

o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2009 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 4 grudnia 2008 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa A.

W. przeciwko K. M. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną odrzucił apelację

pozwanej ze względu na wniesienie jej po terminie. W ocenie tego Sądu, pozwana

złożyła jedynie wniosek o doręczenie odpisu wyroku, lecz błędnie doręczono jej

odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Pozwana wniosła zaś apelację w terminie

dwóch tygodni od dnia tego doręczenia. Apelacja była więc spóźniona, gdyż

powinna zostać złożona najpóźniej w terminie trzech tygodni od daty ogłoszenia

wyroku, skoro pozwana nie złożyła wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia wraz z

uzasadnieniem.

W

zażaleniu

na

to

postanowienie

pozwana

wniosła

o

uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Zasadniczą kwestią dla oceny zasadności zażalenia jest zagadnienie

interpretacji treści wniosku pozwanej z dnia 1.03.2008 r. o doręczenie „wyroku sądu

ogłoszonego w dniu 28.02.2008 r.” (k. 225). Mowa jest w nim jedynie o doręczeniu

wyroku sądu, bez sprecyzowania czy chodzi o samą sentencje, czy też o sentencję

wraz z uzasadnieniem. Na możliwość różnej interpretacji tego pisma wskazuje fakt

sporządzenia przez Sąd Okręgowy uzasadnienia i jego doręczenie pełnomocnikowi

pozwanej. Należy przy tym uwzględnić fakt, że wniosek pozwanej został złożony

przez jej pełnomocnika niebędącego ani adwokatem, ani radcą prawnym.

W związku z tym dla takiej osoby wniosek o nadesłanie ogłoszonego zaledwie dwa

dni wcześniej wyroku mógł być tożsamy z wnioskiem o nadesłanie tego orzeczenia

łącznie z uzasadnieniem. Skoro zatem omawiany wniosek został złożony

w terminie, o którym mowa w art. 328 § 1 in princ. k.p.c., takie właśnie odczytanie

jego treści było nie tylko możliwe, lecz wręcz konieczne. Ustawodawca wszak w art.

130 § 1 k.p.c. zawarł wyraźną w tym względzie wskazówkę stwierdzając, że mylne

oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią

przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym.

Wychodząc z powyższych założeń, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).