I CZ 50/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 50/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku G. L.

przy uczestnictwie H. P. i in.,

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 maja 2007 r.,

zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 19 października 2006 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 października 2006 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił

apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w W. o

stwierdzeniu nabycia spadku po W. K., zmarłej dnia 20 września 1988 r., oraz po C.

K., zmarłym dnia 17 lipca 1998 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że apelacja wniesiona

przez pełnomocnika wnioskodawczyni będącego adwokatem nie czyni zadość

wymaganiu przewidzianemu w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ zawarty w niej

wniosek, ograniczający się do żądania zmiany zaskarżonego postanowienia

i orzeczenia odmiennie co do istoty sprawy przez stwierdzenie nabycia spadku na

podstawie testamentu z dnia 14 maja 1997 r., nie zawiera sformułowania, iż należy

go odnieść do pkt 2 zaskarżonego postanowienia. Niespełnienie wskazanego

wymagania uniemożliwia nadanie apelacji dalszego biegu, wobec czego wniesiona

apelacja – zgodnie z art. 370 1 k.p.c. – ulega odrzuceniu.

W zażaleniu wnioskodawczyni zarzuciła Sądowi Okręgowemu błędne

ustalenie, że wniesiona apelacja nie zawiera wskazania zakresu żądanej zmiany

zaskarżonego orzeczenia. W apelacji bowiem wyraźnie wskazano, że zaskarżono

nią postanowienie Sądu pierwszej instancji jedynie w pkt 2. W tej sytuacji nie

powinno budzić wątpliwości, że zawarte w niej wnioski o zmianę zaskarżonego

postanowienia

ewentualnie

postanowienia.

W

o

konkluzji

jego

uchylenie

żaląca

wniosła

dotyczą

o

zaskarżonej

uchylenie

części

zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 368 § 1 k.p.c., apelacja powinna zawierać oznaczenie wyroku,

od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy

w części, zwięzłe przedstawienie zarzutów, uzasadnienie zarzutów, powołanie,

w razie potrzeby, nowych faktów i dowodów oraz wykazanie, że ich powołanie

w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba

powołania się na nie wynikła później, oraz wniosek o zmianę lub o uchylenie

wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia. Wymagania te –

zgodnie z art. 13 § 3 k.p.c. – stosuje się do apelacji wnoszonej w postępowaniu

nieprocesowym od postanowień sądu pierwszej instancji orzekających co do istoty

sprawy (art. 518 k.p.c.).

Według art. 3701 k.p.c., apelację sporządzoną przez adwokata, radcę

prawnego lub rzecznika patentowego, niespełniającą wymagań określonych w art.

368 § 1 pkt 1 – 3 i pkt 5, sąd pierwszej instancji odrzuca bez wzywania do

usunięcia tych braków. Ustawodawca nie przesądził jednak o tym, że wskazane

w powołanych przepisach elementy wymaganej treści apelacji muszą być

przedstawione w określonej części pisma lub w określonej kolejności.

Sąd Najwyższy niejednokrotnie podkreślał w swoich orzeczeniach, że

postępowanie apelacyjne jest mniej sformalizowane niż postępowanie kasacyjne,

oraz że krytyczna ocena apelacji sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego

w sposób odbiegający od profesjonalnego standardu, nie uzasadnia odrzucenia

apelacji, jeżeli zakres zaskarżenia orzeczenia lub zarzuty apelacyjne i ich

uzasadnienie nie budzą wątpliwości (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

17 maja 2002 r., I CZ 57/02, niepubl., z dnia 30 czerwca 2006 r., V CZ 48/06,

niepubl. oraz z dnia 12 lipca 2006 r., V CZ 52/06, niepubl.).

W apelacji złożonej w niniejszej sprawie wnioskodawczyni wskazała, że na

podstawie art. 518 k.p.c. zaskarża postanowienie Sądu Rejonowego I Wydział

Cywilny z dnia 8 maja 2006 roku w punkcie 2 (k. 400). Następnie, precyzując

wniosek o zmianę lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia, wskazała, że wnosi o

zmianę zaskarżonego postanowienia i orzeczenie odmiennie co do istoty sprawy

poprzez stwierdzenie nabycia spadku na podstawie testamentu notarialnego z dnia

14.05.1997 r. w całości przez wnioskodawczynię ewentualnie o uchylenie

zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do

ponownego rozpoznania (k. 401). Zakres zaskarżenia postanowienia Sądu

Rejonowego w W. z dnia 8 maja 2006 r. nie budzi zatem wątpliwości,

postanowienie to zostało przez żalącą zaskarżone w części obejmującej

stwierdzenie nabycia spadku po C. K., zmarłym dnia 17 lipca 1998 r., co

potwierdzają dodatkowo wywody zawarte w uzasadnieniu apelacji. W tej sytuacji

ocenę

Sądu

Okręgowego,

wyrażającą

się

stwierdzeniem, że

nienależyte

sprecyzowanie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia Sądu

pierwszej instancji uniemożliwia nadanie apelacji dalszego biegu, trzeba uznać za

wadliwą.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 § 1 zdanie

pierwsze w związku z art. 3941 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.

db