I CZ 49/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 49/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący)‎SSN Wojciech Katner‎SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A. O. ‎przeciwko miastu W. ‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 15 września 2016 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 9 maja 2016 r., sygn. akt V Ca (…), 1) oddala zażalenie 2) zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 300 ‎ (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania ‎ zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 9 maja 2016 r. w sprawie z powództwa A. O. i M. O. przeciwko m. W. o zapłatę odrzucił skargę kasacyjną pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy wskazał, że w niniejszej sprawie wartość roszczenia dochodzonego w pozwie, wskazana także w treści skargi kasacyjnej, wynosi 1536 zł, a zatem sprawa nie kwalifikuje się do rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.W zażaleniu na to postanowienie powódka A.

O. podniosła zarzut naruszenia art. 3982 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, że wartość zaskarżenia jest jedyną i podstawową przesłanką badania dopuszczalności skargi kasacyjnej, podczas gdy w sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia nie ma wpływu na nadanie jej biegu, bowiem skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu sporu od prawomocnych orzeczeń niezgodnych z prawem. Ponadto zdaniem powódki doszło do naruszenia art. 3986 § 2 k.p.c. przez jego zastosowanie ‎i odrzucenie skargi kasacyjnej. Na tej podstawie powódka wniosła o uchylenie ‎w całości zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 k.p.c. dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona została od kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia oraz kryterium rodzaju sprawy. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach majątkowych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Prawidłowo zatem Sąd Okręgowy ocenił, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia wskazanego zarówno w pozwie, jak i w skardze kasacyjnej.

Niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, skarga kasacyjna przysługuje w sprawach o odszkodowanie z tytułu wyrządzenia szkody przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem. To wyjątkowe rozwiązanie zostało wprowadzone do Kodeksu postępowania cywilnego wraz z uregulowaniem szczególnego postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie powódka nie dochodzi odszkodowania za szkodę wyrządzoną niezgodnym z prawem prawomocnym orzeczeniem a źródłem szkody jest wadliwie, według powódki, ustalona ‎na podstawie uchwały przez Radę m.

W., należność za przedszkole.Wobec tego nie doszło do zarzucanego naruszenia art. 3986 § 2 k.p.c., a Sąd prawidłowo ocenił, iż skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 marca 2016 r., II CZ 124/15, niepubl.; z dnia 26 maja 2016 r., IV CZK 674/14, niepubl.)Z tej tylko przyczyny skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu i to niezależnie od tego, na jakich podstawach została ona oparta. Niedopuszczalność skargi kasacyjnej wyłącza też możliwość oceny podniesionego przez powódkę zarzutu nieważności postępowania w sprawie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2014 r., II CZ 118/13).

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c., art. 39821 k.p.c., 391 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 3, § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490; zm.: Dz. U. z 2015 r. poz. 617). db