Legislator Case Law & Legislation
I CZ 49/09 AI generated

I CZ 49/09 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 49/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

zgodnie z art. 50 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: u.k.s.c.), opłata od

Legislator headnote

AI generated

art. 1302 § 3 k.p.c, art. 379 pkt 5 k.p.c; I CZ 49/09 · Sąd Najwyższy: zgodnie z art. 50 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: u.k.s.c.), opłata od

Keywords

AI generated
art. 1302 § 3 k.p.c art. 379 pkt 5 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 1302 § 3 k.p.c
Według zaś art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca
art. 379 pkt 5 k.p.c
oraz art. 379 pkt 5 k.p.c., twierdząc, że w toku

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 49/09

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi G.R. o wznowienie postępowania

w sprawie z wniosku G.R.

przy uczestnictwie B.J. i G.R.

o stwierdzenie nabycia spadku, zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Rejonowego w Ł. z 13 czerwca 2000 r., sygn. akt [...],

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2009 r.,

zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w R.

z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy w R. odrzucił

skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia tego Sądu z dnia 7 kwietnia

2009 r. odrzucającego apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu

Rejonowego w Ł. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania w sprawie o

stwierdzenie

nabycia

spadku.

Sąd

Okręgowy

podkreślił,

że pełnomocnik

wnioskodawczyni wniósł opłatę od skargi w wysokości 50 złotych podczas, gdy

zgodnie z art. 50 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: u.k.s.c.), opłata od

skargi kasacyjnej wynosi 100 złotych. Według zaś art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca

bez wezwania o uiszczenie opłaty skargę kasacyjną wniesioną przez adwokata,

podlegającą opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej

przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.

W

zażaleniu

na

postanowienie

Sądu

Okręgowego

pełnomocnik

wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 18 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 1

u.k.s.c., art. 50 pkt 1 u.k.s.c. oraz art. 379 pkt 5 k.p.c., twierdząc, że w toku

postępowania nie była rozpoznawana sprawa o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku,

w której opłata rzeczywiście wynosi 100 złotych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 ust. 2 u.k.s.c.,

przepisy ustawy przewidujące pobranie opłaty od wniosku wszczynającego

postępowanie w sprawie stosuje się również do opłaty od skargi kasacyjnej, chyba

że przepis szczególny stanowi inaczej. Od wniosku o stwierdzenie nabycia spadku

pobiera się opłatę stałą w kwocie 50 złotych (art. 49 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c.).

Jednakże przepisem szczególnym, który stanowi inaczej (art. 18 ust. 2 u.k.s.c.),

jest art. 50 pkt 1 u.k.s.c., według którego opłatę stałą w kwocie 100 złotych pobiera

się od apelacji, skargi kasacyjnej i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego

orzeczenia

w

sprawie

o

stwierdzenie

nabycia

spadku.

Twierdzenie pełnomocnika wnioskodawczyni, jakoby przepis ten odnosił się

wyłącznie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, jest oczywiście nietrafne

i narusza wszelkie reguły wykładni prawa.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14

w związku z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.).