I CZ 48/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 48/11

POSTANOWIENIE

Dnia 11 sierpnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "M."

w W.

przeciwko Miastu W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie

Sądu Okręgowego

z dnia 5 stycznia 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym

zakresie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,

pozostawiając

temu

Sądowi

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

rozstrzygnięcie

o

kosztach

W postanowieniu z dnia 5 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy uzupełnił wyrok

Sądu Okręgowego z dnia 17 grudnia 2010 r., oddalający apelację powódki

Spółdzielni Mieszkaniowej „M.” w W. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 29

wrześnie 2009 r., w sprawie przeciwko Miastu W., w ten sposób, że oddalił wniosek

pozwanego o zasądzenie kosztów procesu za instancję odwoławczą. Sąd ten

uznał, że wprawdzie apelacja powódki została oddalona, jednak wydanym w tym

samym dniu postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił także zażalenie pozwanego

(nazwane apelacją). W tej sytuacji nie można uznać strony powodowej za

przegrywającą sprawę i obciążać powódki kosztami procesu przed Sądem drugiej

instancji.

Powyższe orzeczenie zaskarżył zażaleniem pozwany. Skarżący zarzucił

naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., poprzez błędne przyjęcie,

że strony powodowej nie można uznać za przegrywającą sprawę w drugiej

instancji, skoro apelacja powódki została oddalona, a pozwany wniósł odpowiedz

na apelację, w której domagał się jej oddalenia i zasądzenia kosztów procesu

według norm przypisanych i tożsame stanowisko prezentował podczas rozprawy

apelacyjnej. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez

zasądzenie od powódki na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania za

instancję odwoławczą.

Sąd Najwyższy, zważył co następuje:

Sąd drugiej instancji rozstrzygał o dwóch środkach odwoławczych: apelacji

powódki, która zaskarżała w całości wyrok Sądu Rejonowego oddalający jej

powództwo oraz o zażaleniu pozwanego, który kwestionował prawidłowość

rozstrzygnięcia o odrzuceniu jego wniosku restytucyjnego, zgłoszonego przed

sądem pierwszej instancji w związku z wyegzekwowaniem od niego dochodzonej

przez powódkę należności na podstawie nakazu zapłaty, który upadł na skutek

złożenia sprzeciwu. Każdy ze środków zaskarżenia miał więc za przedmiot odrębne

rozstrzygnięcie

i

rozpatrywany

był

w

innym

postępowaniu

–

apelacja

w postępowaniu apelacyjnym, zażalenie natomiast w postępowaniu zażaleniowym.

Nie było zatem podstaw do „zsumowania” wyników tych postępowań i uznania,

że powódka,

której

apelacja

została

oddalona

w

całości

nie

przegrała

w postępowaniu apelacyjnym, natomiast pozwany, którego zażalenie zostało

odrzucone nie przegrał w postępowaniu zażaleniowym. W konsekwencji powódka

zobowiązana była, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zwrócić pozwanemu na jego

żądanie koszty procesu w postępowaniu apelacyjnym. Pozwany złożył stosowny

wniosek o zasądzenie kosztów w odpowiedzi na apelację. Ponieważ Sąd Okręgowy

wadliwie orzekł o tym przedmiocie - jego postanowienie należało uchylić i sprawę

przekazać mu do ponownego rozpoznania (art. 394 1 § 3 k.p.c w zw. z art. 39815 § 1

k.p.c.).

Dodatkowo należy zauważyć, że gdyby orzeczenie o kosztach dokonane

przez Sad Okręgowy w ramach uzupełnienia wyroku traktować jako wynik

odpowiednio stosowanego art. 100 k.p.c. to do takiego rozstrzygnięcia nie było

również podstaw, ponieważ powódka na rozprawie złożyła wprawdzie wniosek

o oddalenie „apelacji” (zażalenia pozwanego) ale nie zgłosiła żądania zasądzenia

kosztów w postępowaniu spowodowanym wniesieniem tego środka zaskarżenia.

O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c.