I CZ 48/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 48/09

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa B.W.

przeciwko T. S.A.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2009 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powoda, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 17 kwietnia 2008 r.

Odrzucenie kasacji nastąpiło z tej przyczyny, że w zakresie dochodzonych przez

powoda roszczeń niemajątkowych (niemajątkowych praw autorskich) skarga

kasacyjna nie została właściwie opłacona, ponadto powód – zgłaszając także

roszczenia majątkowe (autorskie i ze znaku towarowego) - wskazywał wartość

przedmiotu zaskarżenia na kwotę 10.000 zł. Wniesiona przez powoda opłata

(w wysokości 500 zł) jest niedostateczna w odniesieniu do tej kategorii roszczeń.

Jednocześnie skarga kasacyjna w zakresie tych roszczeń jest niedopuszczalna

ratione valoris w świetle art. 3982 § 1 k.p.c.

W zażaleniu powoda zgłoszono zarzuty naruszenia art. 398 6 § 2 k.p.c., art.

3982 § 1 k.p.c., art. 1302 § 3 k.p.c. w zw. z art. 35 § 1 ustawy o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 67, poz. 1398 ze zm. cyt. dalej jako – „u.k.s.”) i art.

328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c.

Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowieniem z dnia 16 lutego 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie

powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 1 grudnia 2008 r. w części

odrzucającej skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 kwietnia

2008 r. odnośnie do roszczeń w zakresie niemajątkowych praw autorskich.

Odrzucenie to nastąpiło po złożeniu przez powoda pisma z dnia 29 stycznia 2009

r., w którym znalazło się oświadczenie, że „w sprawie dochodzone jest roszczenie z

praw majątkowych z zakresu prawa pracy i w tym zakresie zażalenie opłacone

zostało kwotą 100 zł”. W tej sytuacji zasadność zaskarżonego postanowienia z dnia

1 grudnia 2008 r. może być badana w zakresie dotyczącym jedynie roszczeń

majątkowych powoda.

Należy stwierdzić, że z treści uzasadnienia wyroków Sądu Okręgowego

i Sądu Apelacyjnego nie wynika to, że dochodzone przez powoda roszczenia

z zakresu majątkowych praw autorskich mogą być kwalifikowane jako roszczenia

z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 459 i n. k.p.c. Sąd Apelacyjny stwierdził

m.in. to, że na opracowywanie scenariuszy do programu [...] były zawierane osobne

umowy o dzieło zawierające oświadczenia w przedmiocie zbycia autorskich praw

majątkowych, a powód za wykonane dzieło otrzymał osobne wynagrodzenie poza

wynagrodzeniem pracowniczym. W tej sytuacji o dopuszczalności skargi kasacyjnej

w omawianym zakresie decydował wymóg sformułowany w art. 398 2 § 1 k.p.c.

(wartość przedmiotu zaskarżenia nie niższa niż 50.000 zł). W związku z tym, że w

skardze kasacyjnej wskazano wartość

przedmiotu zaskarżenia w wysokości

10.000 zł, należało skargę kasacyjną (w zakresie roszczeń majątkowych) odrzucić

jako niedopuszczalną.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako

nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).