I CZ 45/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 45/12

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa G. K.

przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej

o zobowiązanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 grudnia 2011 r.,

1. oddala zażalenie,

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 300

(trzysta)

zł

tytułem

zwrotu

kosztów

zastępstwa

procesowego w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem

Najwyższym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny z apelacji pozwanej

Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego z

dnia 21 stycznia 2008 r. w ten sposób, że oddalił w całości powództwo G.

K. o zobowiązanie

pozwanej

złożenia

do

oznaczonej

treści

oświadczenia

woli i zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu

kosztów procesu. Sąd Apelacyjny rozstrzygnął nadto o kosztach postępowania

apelacyjnego i kosztach postępowania kasacyjnego, uwzględnił, że wyrokował

w sprawie po raz drugi, pierwszy bowiem wyrok Sądu Apelacyjnego został przez

Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia z dnia 15 stycznia 2010 r. uchylony i sprawa

została

przekazana

Sądowi

Apelacyjnemu

do

ponownego

rozpoznania.

Ze wskazanych tytułów Sąd Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz pozwanego

kwotę 9.538 zł ,,tytułem częściowego zwrotu” tych kosztów. Uzasadniając to

rozstrzygnięcie, Sąd Apelacyjny ograniczył się do wskazania

jego podstawy

prawnej, art. 98 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. Postanowienie to zostało

zaskarżone przez pozwaną, która uważała, że poniesione przez nią – i w związku

z tym jej należne – łącznie w obu tych postępowaniach, apelacyjnym i kasacyjnym,

koszty są wyższe o 3800 zł i powinny być na jej rzecz zasądzone w całości,

skoro w całości wygrała proces. Rozstrzygając o zażaleniu pozwanej, Sąd

Najwyższy postanowieniem

z dnia 28 października 2011 r. uchylił zaskarżone

postanowienie i w tej części przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania wraz z obowiązkiem rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania zażaleniowego.

Rozstrzygając

ponownie

o

kosztach

postępowania

apelacyjnego

i kasacyjnego należnych pozwanej, Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 20

grudnia 2011 r. zasądził z tego tytułu od powoda na rzecz pozwanej 13.338 zł oraz

kwotę 338 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Z uzasadnienia

postanowienia wynika, że zasądzona kwota obejmuje koszty, które w tych

postępowaniach poniósł pozwany, to jest: opłatę od apelacji – 4.419 zł,

wynagrodzenie pełnomocnika w postępowaniu apelacyjnym – 1800 zł, opłatę od

skargi kasacyjnej – 4.419 zł i wynagrodzenie pełnomocnika w postępowaniu

kasacyjnym – 2.700 zł, razem 13.338 zł. Pozwanej należał się nadto zwrot kosztów

poniesionych przez nią w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym,

w kwocie 338 zł.

Postanowienie to zaskarżył zażaleniem powód. Z treści zażalenia wynika, że

uważa je za „rażąco sprzeczne z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 28

października 2011 r., które stwierdza, że koszty procesu zostały zaniżone o kwotę

3800 zł”. Ponadto, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana przez

pozwanej w zażaleniu, o którym była mowa wyżej, wynosiła 3,800 zł to, zdaniem

skarżącego, taka tylko kwota powinna być przedmiotem rozstrzygnięcia sądu.

Ponadto, skarżący zarzucił naruszenie art. 109 §1 k.p.c., z uwagi na to, że

pozwana uchybiła terminowi na złożenie wniosku o zwrot kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione

Wbrew temu co skarżący twierdzi, Sąd Najwyższy w uzasadnieniu

postanowienia z dnia 28 października 2011 r. nie wskazał, że kwota zasądzona od

powoda na rzecz pozwanego jest zaniżona o 3800 zł. Sąd Najwyższy wskazał, że

zastosowanie przez sąd drugiej instancji art. 98 k.p.c. i jednocześnie orzeczenie

jedynie o częściowym zwrocie kosztów postępowania, bez podania podstawy

i motywów takiego rozstrzygnięcia, uniemożliwia Sądowi Najwyższemu kontrolę

instancyjną sprawowaną na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.

Pozwana zaskarżając postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego

i kasacyjnego zawarte w wyroku z dnia 30 czerwca 2010 r., prawidłowo wskazała

jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 3800 zł. Domagała się bowiem

zasądzenia kwoty 13.338 zł, w miejsce kwoty 9.538 zł. Dlatego też Sąd Apelacyjny

orzekając ponownie w tym przedmiocie, prawidłowo zasądził od powoda na rzecz

pozwanej kwotę 13.338 zł, kwota ta odpowiadała bowiem całości kosztów

poniesionych przez pozwaną w obu tych postępowaniach i nie wykraczała poza

granice zaskarżenia.

Zarzut naruszenia art. 109 §1 k.p.c. jest niezasadny – pozwana,

reprezentowana przez radcę prawnego zarówno w apelacji, jak i w skardze

kasacyjnej złożyła w sposób prawidłowy wniosek o przyznanie kosztów według

norm przepisanych.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c. w związku

z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie. O kosztach postępowania zażaleniowego

orzeczono na podstawie art 98§1 i 3 w związku z art 398²¹

w związku z 397 §2

k.p.c. w związku z § 6 pkt 3 w związku z §12 ust.2 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy

prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz.1349

ze zm.).