I CZ 43/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 43/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa "L. Korporacji Finansowej" Spółki z o.o. w L. i K.B.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 14 marca 2013 r.,

1. oddala zażalenie;

2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda K. B. kwotę

1200

(tysiąc

dwieście)

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

zł

tytułem

zwrotu

kosztów

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r. odrzucił skargę

kasacyjną częściowo, tj. w zakresie, w jakim zaskarża ona rozstrzygnięcie

odnoszące się do relacji pomiędzy pozwanym Skarbem Państwa - Ministrem

Skarbu Państwa a powodem K. B.. Odrzucenie to nastąpiło ratione valoris, (art.

3982 § 1 k.p.c.), ponieważ wysokość zasądzonego odszkodowania na rzecz tego

powoda jest niższa niż 50.000 zł.

W zażaleniu pozwanego na to postanowienie podnoszono zarzuty

naruszenia art. 321 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. i w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.,

art. 365 § 1 w zw. z art. 361 § k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Skarżący domagał

się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości jako nieuzasadnionego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Dla rozstrzygnięcia o zasadności zażalenia podstawowe znaczenie ma

charakter prawny zgłoszonego przez powodów roszczenia i wskazana przez nich

podstawa faktyczna tego roszczenia.

Powodowie domagali się zasądzenia od Skarbu Państwa solidarnie na ich

rzecz kwoty 265.500 zł z odsetkami. Kwota ta stanowiła odszkodowanie

odpowiadające wartości dywidendy za rok 2005 r., jakiej powodowie nie otrzymali

w wyniku nieprzeniesienia na ich udziału w odpowiedniej ilości w Przedsiębiorstwie

Przemysłu Ziemniaczanego „T.” (spółce z o.o.).

Sąd Apelacyjny stwierdził, że odpowiedzialność odszkodowawcza Skarbu

Państwa wynika z art. 471 k.c., przy czym powodowie wykazali przesłanki tej

odpowiedzialności. Leżące u podstaw wyroku Sądu drugiej instancji ustalenia

faktyczne mogły prowadzić do oceny, że każdy z powodów poniósł odpowiedni,

odrębny uszczerbek majątkowy, uzależniony od ilości udziałów w spółce z o.o.

Wprawdzie powodowie przystąpili wspólnie do przetargu, określili się w pozwie

o odszkodowanie jako solidarni wierzyciele, jednakże dochodzą naprawienia

szkody poniesionej przez każdego z nich i na podstawie podobnych podstaw

faktycznych (niewykonanie umowy przez Skarb Państwa). W wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 9 listopada 2012 r. nie ma ustaleń co do tego, że powodom

przysługiwałoby

wspólne

roszczenie

odszkodowawcze

jako

wierzycielom

solidarnym (art. 369 k.c.).

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono stosownie do art. 98

k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6,12 ust. 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1349, ze zm.).