I CZ 42/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 42/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa K. S.A. w W.

przeciwko A.W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2013 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 21 listopada 2012 r.,

odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie

zawarte

w

pkt.

(drugim)

sentencji

zaskarżonego

postanowienia, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Pozwany zaskarżył w części zażaleniem z dnia 18 lutego 2013 r.

postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., a mianowicie co do

punktów 2 i 4, a nadto, w trybie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c., wniósł

o zbadanie postanowień oddalających jego wnioski o przywrócenie terminów:

do złożenia wniosku o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem oraz do złożenia

zażalenia.

W punkcie 2) sentencji zaskarżonego zażaleniem pozwanego w tej części

postanowienia zawarte jest postanowienie oddalające wniosek pozwanego A. W. o

doręczenie mu postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r. wraz z

pisemnym uzasadnieniem.

Natomiast w pkt 4) sentencji zaskarżonego zażaleniem pozwanego

w tej części postanowienia znajduje się postanowienie odrzucające zażalenie

pozwanego A. W. na pkt 2 postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca

2012 r., którym odrzucono apelację.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie pozwanego okazało się w części niedopuszczalne i jako takie

podlegało w tej części odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. w sprawach, w których przysługuje skarga

kasacyjna zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu

drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami postanowień

o których mowa in fine powołanego przepisu.

Tymczasem postanowienie oddalające wniosek pozwanego A. W. o

doręczenie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r. wraz z

pisemnym uzasadnieniem (pkt 2 sentencji postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia

21 listopada 2012 r.) nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie,

ponieważ charakter taki ma dopiero postanowienie

odrzucające zażalenie na

postanowienie odrzucające apelację, wniesioną po upływie terminu do jej

wniesienia, wobec nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie tego terminu.

Zażalenie pozwanego do Sądu Najwyższego w części zaskarżającej

postanowienie Sądu Apelacyjnego zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia tegoż

Sądu z dnia 21 listopada 2012 r. było więc niedopuszczalne z mocy art. 394 1 § 2

k.p.c., jako wniesione na postanowienie nie kończące postępowania w sprawie

kasacyjnej, co skutkowało jego odrzuceniem w tej części na podstawie art. 373

k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.

Natomiast dopuszczalne było zażalenie pozwanego A. W. w części

zaskarżającej postanowienie zawarte w pkt 4 postanowienia Sądu Apelacyjnego z

dnia 21 listopada 2012 r., ponieważ postanowienie odrzucające zażalenie na

postanowienie odrzucające apelację jest postanowieniem sądu drugiej instancji

kończącym postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.).

Okoliczność

ta

skutkowała

koniecznością

rozpoznania,

zgłoszonego

w zażaleniu na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.,

wniosku

o

zbadanie

poprawności

postanowienia

oddalającego

wniosek

o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

W ocenie Sądu Najwyższego, argumenty Sądu drugiej instancji, wskazane

na s. 4-6 uzasadnienia zaskarżonego zażaleniem postanowienia, przekonywająco

wskazują, że zachowania pozwanego nie pozwalały na uznanie, iż pozwany bez

swojej winy uchybił terminowi do złożenia zażalenia, wobec prawidłowego

powiadomienia go o terminie rozprawy apelacyjnej i późniejszym zignorowaniu

przezeń konsekwencji tego zdarzenia w wyniku braku staranności w postępowaniu.

Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do

złożenia zażalenia i zasadnym oddaleniem tego wniosku, spóźnione zażalenie

zasadnie zostało odrzucone przez Sąd Apelacyjny w pkt 4 sentencji, a zatem

rozpoznawane obecnie zażalenie na to ostatnie orzeczenie podlegało oddaleniu na

podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.