I CZ 42/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 42/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa Canal+ Cyfrowy Spółki z o.o. w W.

przeciwko P.-K. Spółce z o.o. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 czerwca 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie

Sądu Apelacyjnego

z dnia 1 grudnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną strony pozwanej z tej racji, że nie wpłaciła ona stosownej opłaty od tej

skargi (k. 527 akt). Sąd Apelacyjny nie uwzględnił wniosku pozwanej – zawartego

w skardze – o zwolnienie jej od opłaty od tej skargi(postanowienie z dnia

26 października 2010, k. 522 akt i jego uzasadnienie – k. 557 – 558 akt sprawy).

Postanowienie z dnia 26 października 2010 r. zostało doręczone stronie pozwanej,

jednocześnie wezwano tę stronę do usunięcia w ciągu tygodnia braku skargi

w postaci uiszczenia wspomnianej opłaty (k. 524, 525 akt sprawy). Z treści notatki

służbowej zamieszczonej na k. 526 akt sprawy wynika, że opłata od skargi

kasacyjnej nie została uiszczona w terminie.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 1 grudnia 2010 r. skarżący wnosił

o jego uchylenie i jednocześnie – zgodnie z art. 380 k.p.c. – domagał się

skontrolowania postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 26 października 2010 r.

oddalającego wniosek strony pozwanej o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia

opłaty. Dodatkowo w piśmie z dnia 4 kwietnia 2011 r. (k. 561 akt sprawy), złożonym

po dokonaniu uzasadnienia postanowienia z dnia 26 października 2010 r., skarżący

stara się wykazać bezzasadność odmowy zwolnienia go od obowiązku uiszczenia

opłaty od skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W wykonaniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2011 r.

(k. 553

akt)

Sąd

Apelacyjny

szeroko

i

szczegółowo

umotywował

swoje

rozstrzygnięcie o odmowie zwolnienia strony pozwanej od obowiązku uiszczenia

opłaty od wniesionej przez nią skargi kasacyjnej (art. 103 ustawy z dnia 28 lipca

2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. z 2010 r., nr 90, poz.

594 ze zm.). Sąd ten - na podstawie dostępnego mu materiału dowodowego – wziął

pod uwagę m.in. następujące elementy w sposób zasadniczy wpływający na

sytuację majątkową pozwanej: przychody pozwanej za cały 2010 r., sposób

i możliwość kształtowania kosztów tzw. działalności operacyjnej Spółki, wartość

aktywów trwałych i obrotowych, zasięg prowadzonej przez stronę pozwaną

działalności gospodarczej. Elementy te złożyły się na prawidłową, ostateczną

ocenę tego Sądu, że strona pozwana nie udowodniła jednak tego, iż nie dysponuje

dostatecznymi środkami (funduszami) na pokrycie opłaty wniesionej od skargi.

Niewniesienie zatem przez tę stronę takiej opłaty w terminie wskazanym przez sąd

(k. 524 akt sprawy) uzasadnia odrzucenie tej skargi (art. 3986 § 2 k.p.c.).

W

tej

sytuacji

należało

oddalić

zażalenie

strony

nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

pozwanej

jako