Legislator Case Law & Legislation
I CZ 42/07 AI generated

I CZ 42/07 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 42/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

wniesiona apelacja nie spełnia wymagań wynikających z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. tzn. nie zawiera prawidłowego oznaczenia zaskarżonego orzeczenia i dlatego, na

Legislator headnote

AI generated

art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3701 k.p.c, art. 520 § 1 k.p.c; I CZ 42/07 · Sąd Najwyższy: 368 § 1 pkt 1 k.p.c. tzn. nie zawiera prawidłowego oznaczenia zaskarżonego orzeczenia i dlatego, na

Keywords

AI generated
art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c art. 3701 k.p.c art. 520 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c
wniesiona apelacja nie spełnia wymagań wynikających z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3701 k.p.c
podstawie art. 3701 k.p.c.
art. 520 § 1 k.p.c
orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 42/07

POSTANOWIENIE

Dnia 11 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku T.P.

przy uczestnictwie M.P.

o podział majątku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 maja 2007 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala

zażalenie

i

nie

obciąża

postępowania zażaleniowego.

wnioskodawcy

kosztami

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił

apelację wnioskodawcy T.P. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 27

kwietnia 2006 r. zapadłego w sprawie o podział majątku. Sąd wskazał, że

wniesiona apelacja nie spełnia wymagań wynikających z art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.

tzn. nie zawiera prawidłowego oznaczenia zaskarżonego orzeczenia i dlatego, na

podstawie art. 3701 k.p.c. podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia

braków.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wywodzi,

że z treści wniesionej apelacji wynika jednoznacznie, jakiego orzeczenia ona

dotyczy. Wobec braku ustawowych należy przyjąć, że wystarczy, aby apelacja

pozwalała na zidentyfikowanie zaskarżonego orzeczenia; nie jest konieczne

zawarcie ściśle określonych elementów formalnych. Podnosi też, że dotychczas

oznaczenie orzeczenia w identyczny sposób nie pociągało za sobą sankcji

w postaci odrzucenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Trafne jest stanowisko Sądu Okręgowego

traktujące wymaganie oznaczenia wyroku, od którego wniesiona jest apelacja

w sposób określony przez skarżącego jako formalny. Zgodnie z art. 368 § 1 pkt 1

k.p.c. apelacja powinna zawierać oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona,

ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy w części. Oznaczenie wyroku

musi oznaczać, że powinny zostać określone następujące elementy: sąd, który

wydał wyrok, data wydania, sygnatura, a także nazwiska stron i przedmiot sprawy.

Tylko takie oznaczenie zaskarżonego wyroku nie zmusza sądu, do którego

apelacja zostaje wniesiona do poszukiwania wskazanych elementów w całym

piśmie procesowym. Za przyjęciem innego stanowiska nie może przy tym

przemawiać okoliczność, że w dotychczasowej praktyce pełnomocnika sądy nie

stosowały sankcji określonej w art. 3701 k.p.c.

Z

tych

względów

zażalenie

podlegało

oddaleniu

jako

pozbawione

uzasadnionych podstaw (art. 394 w związku z art. 397 i 385 k.p.c.). O kosztach

orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.