I CZ 41/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 41/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku D. P.‎przy uczestnictwie A. K. P. ‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2016 r.,‎na skutek zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2016 r., sygn. akt I CZ 41/16, odrzuca zażalenie uczestniczki oraz wniosek o uchylenie ‎ postanowienia z dnia 8 lipca 2016 r. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2016 r. nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie kończy postępowania w sprawie o podział majątku.

Odnosi się wyłącznie do przesłanek wydania orzeczenia kasatoryjnego przez sąd drugiej instancji orzekający w sprawie, zamiast orzeczenia merytorycznego przewidzianego procedurą. Sąd Najwyższy rozpoznający zażalenie od orzeczenia kasacyjnego wydanego przez sąd drugiej instancji jest wprawdzie sądem rozpoznającym środek zaskarżenia złożony w sprawie, ale nie jest sądem powszechnym. Pełnomocnictwo, na które powołuje się radca prawny A.H. upoważniało ją do wykonywania zastępstwa uczestniczki przed sądami powszechnymi. Wnioski zgłaszane przez uczestniczkę w pismach z dnia 16 sierpnia 2016 r. i z dnia 7 września 2016 r. podlegały odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zdanie pierwsze, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 39810 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jw