I CZ 41/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 41/13

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

w sprawie ze skargi D. C. i K. L. o wznowienie postępowania w sprawie z

powództwa D. C. i K. L.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o zapłatę,

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 lutego 2012 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r.,

zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 października 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 października 2012 r. Sąd

Apelacyjny odrzucił skargę skarżących D. L. i K. C. o wznowienie postepowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2012

r. W zażaleniu skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia

zarzucając naruszenia art. 410 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zażaleniu pełnomocnik powódek wskazuje, że w sposób zgodny ze swoją

najlepsza wiedzą odpowiedział na wezwanie sądu oraz wnosił o przedłużenie

terminu do złożenia odpowiedzi na wezwanie. Zdaniem pełnomocnika skoro Sąd

Apelacyjny nie ustosunkował się do tego wniosku, to tym samym uznał,

że wyjaśnienia powódek i ich pełnomocnika okazały się wystarczające. Wydanie

w takiej sytuacji postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie narusza art. 410

2 k.p.c., gdyż w razie powzięcia przez Sąd dalszych wątpliwości należało wezwać

powódki do wyjaśnień w oparciu o art. 410 § 2 k.p.c. Stanowisko to nie zasługuje

na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny, właśnie na podstawie art. 410 § 2 k.p.c. wezwał

powódki do wskazania okoliczności, że termin do wniesienia skargi została

zachowany i że skarga jest dopuszczalna. Skoro w zakreślonym terminie ani

pełnomocnik, ani powódki nie przedstawili argumentów, które uzasadniałyby to,

że zachowany został termin do wniesienia skargi oraz zachodzą okoliczności

uzasadniające dopuszczalność skargi, to Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że zebrany

w sprawie materiał nie uzasadnia przyjęcia skargi o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego

2012 r.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art.

39814 k.p.c., w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.