I CZ 41/08 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko M. D. i W. G. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych.
Legislator headnote
AI generatedart. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 39815 § 1 k.p.c; I CZ 41/08 · Sąd Najwyższy: Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko M. D. i W. G. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 41/08
POSTANOWIENIE
Dnia 4 lipca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa Z. M.
przeciwko M. D. i W. G.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2008 r.,
zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 marca 2008 r.,
sygn. akt VI ACa (…),
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny w sprawie
z powództwa Z. M. przeciwko M. D. i W. G. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych.
W uzasadnieniu wskazał, że wniesiona skarga nie zawiera elementów konstrukcyjnych
w postaci wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ani też uzasadnienia tego wniosku.
W zażaleniu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Spełnienie tego wymagania polega
na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje
potrzeba
wykładni
przepisów
prawnych
budzących
poważne
wątpliwości
lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność
postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W ocenie Sądu Najwyższego pozwani spełnili to wymaganie konstrukcyjne.
Wskazali bowiem na rozbieżność orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Sądów
Apelacyjnych co do zakresu możliwości zwolnienia z odpowiedzialności solidarnej i jej
skutków, powołując przy tym przykładowe orzeczenia i stwierdzili, że uzasadnia to
„wydanie orzeczenia przez Sąd Najwyższy w trybie skargi kasacyjnej”. Sformułowanie to
chociaż zastosowane przez pełnomocnika profesjonalnego nie jest dosłownym
powtórzeniem treści art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., niemniej jednak niewątpliwie stanowi
wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem.
Ustawodawca nie wymaga od skarżących, by wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej
zawsze miał ustawowe brzmienie i należy uznać, że wymaganie to jest spełnione, jeśli
tylko wniosek taki można wyinterpretować z treści skargi kasacyjnej.
Jednocześnie nie bez znaczenia jest fakt, że w skardze kasacyjnej pozwanych
wskazane
sformułowania
są
powołane
niezależnie
od
uzasadnienia
podstaw
kasacyjnych i ich uzasadnienia. Jest to więc element wyodrębniony w skardze i
spełniają w założeniu pełnomocnika skarżących odmienną funkcję.
Z tych względów zażalenie pozwanych należało uwzględnić (art. 394 1 § 3 k.p.c. w
zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).