I CZ 40/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 40/12

POSTANOWIENIE

Dnia 17 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku D. B. i S. B.

przy uczestnictwie R. K.

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2012 r.,

zażalenia wnioskodawczyni D. B.

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 29 grudnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 r. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawców D. B. i S. B. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia

7 czerwca 2011 r. Podkreślił, że skarga ogranicza się do wskazania jej podstawy,

ale bez uzasadnienia, które dotyczy jedynie wniosku o przyjęcie skargi do

rozpoznania.

Wnioskodawczyni D. B. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu

Okręgowego z dnia 29 grudnia 2011 r., zarzucając naruszenie art. 398 6 § 1 i 2 oraz

art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie z uzasadnieniem jest około trzykrotnie dłuższe od bardzo

lakonicznej skargi kasacyjnej z uzasadnieniem. Wnioskodawczyni twierdzi,

że uzasadnienie podstawy kasacyjnej zostało połączone z uzasadnieniem wniosku

o przyjęcie skargi do rozpoznania. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia art.

153 k.c. oraz art. 5, 4 i 3 k.w.h. Jako okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi do

rozpoznania wskazano oczywistą zasadność skargi oraz dokonanie wykładni

przepisów prawnych budzących wątpliwości. W

uzasadnieniu podkreślono

natomiast jedynie, że prawidłowe zastosowanie art. 153 k.c. i art. 4 k.w.h. pozwoli

uniknąć szkody, jaką mieliby ponieść skarżący, a jednocześnie wymaga wykładni

obowiązujących przepisów prawnych. Podniesiono ponadto, że rozbieżność

orzecznictwa sądowego wskazuje, iż w tej sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne. Nie tylko więc nie uzasadniono podstaw kasacyjnych, ale ponadto nie

wyjaśniono, na czym polega rozbieżność orzecznictwa, nie sformułowano żadnego

zagadnienia prawnego ani nie wyjaśniono, dlaczego skarga jest oczywiście

uzasadniona. W istocie więc skarga kasacyjna nie zawiera nie tylko uzasadnienia

podstaw kasacyjnych, ale również uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do

rozpoznania.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).