I CZ 40/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 40/08

POSTANOWIENIE

Dnia 13 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi H. P. o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa H. P. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez

Prezydenta Miasta W., Miastu W., C.(…) Spółce z o.o. w W. i J.(…) S.A. w W. z

udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – M.(…) Spółki z o.o. w W.,

obecnie M.(…) S.A. w W.

o ustalenie i zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia

13 grudnia 2006r., sygn. akt I ACa (…),

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2008 r.,

zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 stycznia 2008 r.,

sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie i nie obciąża skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powódki H. P. o

wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 13

grudnia 2006 r., I ACa (…). W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia zarzucając rażące naruszenie art. 403 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 401 § 2

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarżąca,

reprezentowana

przez

profesjonalnego

pełnomocnika,

wniosła

zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego do tego Sądu. Mając na uwadze, że z

uzasadnienia zażalenia wynika, iż kieruje ona swoje wnioski do Sądu Najwyższego

można uznać, iż jest to oczywista pomyłka i w związku z tym rozpoznać to zażalenie

merytorycznie.

Zdaniem skarżącej skład orzekający Sądu Apelacyjnego przerobił dokument

jakim jest jego wyrok z dnia 13 grudnia 2006 r. w ten sposób, że poza wiedzą i wolą

powódki orzekł o roszczeniu, którego powódka w ogóle nie wnosiła oraz jedno

z roszczeń powódki całkowicie pominął.

Nie wnikając w merytoryczną ocenę czy rzeczywiście fakt taki miał miejsce należy

w pełni zgodzić się z Sądem Apelacyjnym, że tego rodzaju zachowanie Sądu nie

podpada pod przesłanki wznowienia postępowania, o których mowa w przepisach

kodeksu postępowania cywilnego. Mogła to być sytuacja, wskazana w art. 321 k.p.c. i w

związku z tym, jeżeli powódka wykazałaby, że Sąd Apelacyjny wyrokował ponad

żądanie pozwu, to byłoby to naruszenie prawa procesowego, które jeżeli miało wpływ na

wynik sprawy, mogło ewentualnie stanowić podstawę skargi kasacyjnej.

Skoro skarga powódki nie została oparta na ustawowo określonych podstawach

Sąd Apelacyjny był w pełni uprawniony do jej odrzucenia, zaś zażalenie powódki nie

zasługuje na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 k.p.c.

w związku z art. 394 k.p.c. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono

na podstawie art. 102 k.p.c. w związku z art. 394 k.p.c.