Legislator Case Law & Legislation
I CZ 4/11 AI generated

I CZ 4/11 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 4/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

wniosku E. S.A. w W. uzupełnił swoje postanowienie z 22 czerwca 2010 r. w ten sposób, że zasądził od S. D. S.A. w W. na rzecz E. S.A. w W. 1.200 zł tytułem

Legislator headnote

AI generated

art. 351 § 1 k.p.c, art. 203 § 2 k.p.c, art. 391 § 2 k.p.c, art. 203 § 3 k.p.c, art. 203 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I CZ 4/11 · Sąd Najwyższy: wniosku E. S.A. w W. uzupełnił swoje postanowienie z 22 czerwca 2010 r. w ten sposób, że zasądził od S. D. S.A. w W. na rzecz E. S.A. w W. 1.200 zł tytułem

Keywords

AI generated
art. 351 § 1 k.p.c art. 203 § 2 k.p.c art. 391 § 2 k.p.c art. 203 § 3 k.p.c art. 203 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 351 § 1 k.p.c
podlegało uzupełnieniu w trybie art. 351 § 1 k.p.c.
art. 203 § 2 k.p.c
zasądzenie kosztów na podstawie art. 203 § 2 k.p.c.
art. 391 § 2 k.p.c
zasądzenie kosztów na podstawie art. 203 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. Jako
art. 203 § 3 k.p.c
Stosownie do art. 203 § 3 k.p.c.
art. 203 k.p.c
zachował przy tym trybu postępowania uregulowanego w art. 203 k.p.c., bowiem
art. 3941 § 3 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 15 § 1 w zw. z art. 3941

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 4/11

POSTANOWIENIE

Dnia 11 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie ze skargi S. D. S.A. w W.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w W.

przy udziale E. S.A. w W.

o udzielenie zamówienia publicznego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 lutego 2011 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 19 sierpnia 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje wniosek

Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 19 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w W. w uwzględnieniu

wniosku E. S.A. w W. uzupełnił swoje postanowienie z 22 czerwca 2010 r. w ten

sposób, że zasądził od S. D. S.A. w W. na rzecz E. S.A. w W. 1.200 zł tytułem

kosztów postępowania skargowego. Sąd Okręgowy wskazał, że umarzając

postępowanie w związku z cofnięciem skargi, miał obowiązek orzec o kosztach

postępowania, gdyż orzeczenie to kończyło postępowanie w sprawie, a skoro

postanowienie z 22 czerwca 2010 r. nie zawierało tego rozstrzygnięcia, to

podlegało uzupełnieniu w trybie art. 351 § 1 k.p.c. Przeciwnik procesowy

skarżącego złożył wniosek o przyznanie mu kosztów postępowania w odpowiedzi

na skargę i to zwalniało go od obowiązku złożenia odrębnego wniosku o

zasądzenie kosztów na podstawie art. 203 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. Jako

podstawę rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy powołał art. 351 w zw. z art. 391 § 2 k.p.c.

Postanowienie z 19 sierpnia 2010 r. zaskarżył S. D. S.A. w W. i zarzucił, że

zostało ono wydane z naruszeniem art. 357 § 2 zdanie 2 k.p.c. przez doręczenie

mu postanowienia bez uzasadnienia a nadto z naruszeniem art. 203 § 3 zdanie 1

k.p.c.

przez

zasądzenie

od

skarżącego

na

rzecz

przeciwnika

kosztów

postępowania w sprawie, mimo braku wniosku zgłoszonego w trybie powołanych

przepisów.

Z powołaniem się na zarzuty streszczone wyżej, żalący się wniósł

o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postępowanie przed Krajową Izbą Odwoławczą przy Prezesie Urzędu

Zamówień Publicznych zostało wszczęte na podstawie odwołania wniesionego

przez E. S.A. w W. z dnia 22 stycznia 2010 r. od rozstrzygnięcia zamawiającego

ZUS w W. - protestu wniesionego w postępowaniu o udzielenie zamówienia

publicznego. Postępowanie toczyło się z udziałem S. D. S.A. w W. Orzeczeniem z

23 marca 2010 r. Krajowa Izba Odwoławcza w uwzględnieniu odwołania nakazała

ponowne badanie i ocenę ofert z uwzględnieniem oferty odwołującego. Skargę od

wyroku z 23 marca 2010 r. złożył S. D. S.A. w W., a 15 kwietnia 2010 r. E. S.A.

w W. złożył odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o zasądzenia na jego rzecz

kosztów postępowania. W piśmie procesowym z 26 maja 2010 r. S. D. S.A. złożył

oświadczenie o cofnięciu skargi, a do tego pisma nie zostały dołączone

potwierdzenia doręczenia jego odpisów uczestnikom postępowania.

Postanowieniem z 22 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w W. umorzył

postępowanie w sprawie i orzekł o zwróceniu skarżącemu połowy opłaty od skargi.

Jako podstawę rozstrzygnięcia powołał art. 392 § 2 i art. 79 u.k.s.c. Odpis tego

postanowienia został doręczony pełnomocnikowi uczestnika 30 czerwca 2010 r.

(k. 217), a 7 lipca 2010 r. złożył on wniosek o uzupełnienie postanowienia

z 22 czerwca 2010 r. przez zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania

w sprawie.

Zgodnie z art. 198a ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych,

w postępowaniu toczącym się wskutek złożenia skargi od orzeczenia Krajowej Izby

Odwoławczej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, jeżeli przepisy tej ustawy

nie stanowią inaczej. Zgodnie zatem z art. 391 § 2 zd. 2 k.p.c., w razie cofnięcia

apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach

jak przy cofnięciu pozwu. Stosownie do art. 203 § 3 k.p.c. w razie cofnięcia pozwu

poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu

zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć wniosek

o przyznanie kosztów. Wniosek przeciwnika skarżącego złożony w odpowiedzi na

skargę nie spełnia wymogów oznaczonych w art. 203 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy nie

zachował przy tym trybu postępowania uregulowanego w art. 203 k.p.c., bowiem

nie zawiadomił przeciwnika skarżącego o cofnięciu skargi, ale z powyższego nie

można wyprowadzać wniosku, że władny był zasądzić koszty postępowania na

rzecz przeciwnika skarżącego z powołaniem się na art. 351 § 1 k.p.c.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 15 § 1 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.