I CZ 37/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 37/10

POSTANOWIENIE

Dnia 11 sierpnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie ze skargi I. N.-B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 14 maja 2003 r., sygn. akt I ACa (…),

w sprawie z powództwa R. B., J. B. i J. B. jako następców prawnych I. N. - B.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej W.(...) w W.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2010 r.,

zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2009 r.,

sygn. akt VI ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną R. B., J. B. i J. B. w sprawie ze skargi I. N.-B. o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 14 maja 2003 r.

Skargę kasacyjną wniesiono od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 31 lipca 2009

r. dotyczącego umorzenia postępowania ze skargi o wznowienie postępowania, wobec

śmierci powódki I. N.-B. Umorzenie postępowania Sąd uzasadnił nieprzenoszalnością

praw dochodzonych w postępowaniu o uchylenie uchwały o wykluczeniu powódki ze

spółdzielni mieszkaniowej.

R. B., J. B. i J. B., jako następcy prawni I. N.-B., w zażaleniu na postanowienie

odrzucające ich skargę kasacyjną zarzucili naruszenie art. 398 6 § 2 k.p.c. w związku z

art. 3911 § 1 k.p.c. poprzez bezpodstawne uznanie, że nie mają oni przymiotu strony w

niniejszym postępowaniu, a w konsekwencji uznanie, że złożona przez nich skarga

kasacyjna jest niedopuszczalna.

W uzasadnieniu zażalenia wskazali, że żądanie uchylenia uchwały pozbawiającej

członkostwa w spółdzielni mieszkaniowej dotyczy nie tylko przywrócenia prawa do bycia

członkiem spółdzielni (prawa o charakterze niemajątkowym), ale przede wszystkim

związanego z nim własnościowego prawa do lokalu (prawa majątkowego). Sprawa o

uchylenie uchwały spółdzielni mieszkaniowej - a w konsekwencji sprawa o wznowienie

postępowania w tego rodzaju sprawie – jest więc sprawą majątkową. Wobec tego

roszczenie I. N.-B., dotyczące w istocie prawa do lokalu powiązanego z członkostwem w

spółdzielni mieszkaniowej, należy ocenić jako dziedziczne, a tym samym skarżący - jako

jej spadkobiercy , nabyli przymiot strony powodowej w niniejszym postępowaniu.

Wnosili o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu ich

skardze kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia o zasadności wniesionego zażalenia

ma ocena przedmiotu prawomocnie zakończonej sprawy z powództwa I. N.-B. z punktu

widzenia jej niemajątkowego lub majątkowego charakteru. Zaskarżona przez nieżyjącą

już powódkę uchwała dotyczy przywrócenia prawa do bycia członkiem spółdzielni, ściśle

związanego z osobą członka i z tej przyczyny nieprzenoszalnego. Na spadkobierców

przechodzą jedynie prawa majątkowe zmarłego członka. Roszczenia spadkobierców o

zwrot przez spółdzielnię sumy pieniężnej z tytułu uiszczonego wkładu mieszkaniowego,

lub budowlanego powstaje dopiero z chwilą ustania członkostwa (postanowienie SN z

dnia 19 listopada 1997 r., III CZP 52/97 LEX nr 32430).

W tym stanie rzeczy z uwagi na niemajątkowy charakter dobra, którego ochrony

domagała się I. N.-B. w prawomocnie zakończonej sprawie z jej powództwa taki sam

charakter ma sprawa z jej skargi o wznowienie tego postępowania.

Także jednak w razie przyjęcia – po myśli skarżących - że zaskarżona uchwała

ma charakter mieszany niemajątkowo – majątkowy, to zgodnie ze stanowiskiem

orzecznictwa należy ją traktować co do zasady jako uchwałę o charakterze

niemajątkowym. (post. SN z dnia 8 lutego 2008 r., I CZ 145/07 niepubl.).

Trafnie więc Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną przyjmując, że skarżący

nie są podmiotami nieprzenoszalnych praw organizacyjnych należących uprzednio do I.

N.-B., których nie nabyli w drodze sukcesji majątkowej i nie będąc stronami nie są

uprawnieni do jej wniesienia.

Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu stosownie do art. 398 14 w zw. z

art. 3941 § 3 k.p.c.