I CZ 35/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 35/09

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lipca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Iwona Koper

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa R. C.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "O." w W.

z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powoda I. P.

o uchylenie uchwał,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 lipca 2009 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 11 lutego 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej –Spółdzielni Mieszkaniowej od wyroku tego Sądu z dnia 20

października 2008 r. jako niedopuszczalną, gdyż wniesioną w sprawie o prawa

majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł (art.

3982 § 1 k.p.c.).

W zażaleniu na wymienione postanowienie pozwana wniosła o jego

uchylenie.

Podniosła,

że

skarga

kasacyjna

zawiera

zarzut

nieważności

postępowania (art. 379 pkt 6 k.p.c.) i w zaskarżonym postanowieniu Sąd nie odniósł

się do niego, a stosownie do art. 378 § 1 k.p.c. sąd z urzędu bierze pod uwagę

nieważność postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Okoliczności podniesione w zażaleniu, w ocenie skarżącej mające je

uzasadniać, są wynikiem nieporozumienia.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy orzekł o niedopuszczalności

skargi kasacyjnej. Do orzeczenia w tym przedmiocie był on uprawniony stosownie

do art. 3986 § 2 k.p.c. Orzekając o niedopuszczalności skargi kasacyjnej sąd

drugiej instancji nie jest władny oceniać jej zasadności, także wówczas, gdy jej

podstawą jest zarzut nieważności postępowania. Przepis art. 378 § 1 k.p.c. ma

zastosowanie w postępowaniu apelacyjnym i w związku z art. 397 § 2 k.p.c. ma

odpowiednie

zastosowanie

w

postępowaniu

zażaleniowym.

Zaskarżone

postanowienie nie wydane zostało w żadnym z tych postępowań. Nie może więc

być mowy o naruszeniu art. 378 § 1 k.p.c. przez Sąd Okręgowy przy wydaniu

zaskarżonego postanowienia.

Skarga kasacyjna odrzucona zaskarżonym postanowieniem wniesiona

została w sprawie o uchylenie uchwał nr 6/2006 i nr 7/2006 z dnia 20 maja 2006 r.

Zebrania Przedstawicieli pozwanej w sprawie scalenia i uśrednienia okresu

użytkowania wieczystego gruntów objętych działkami określonymi w uchwałach.

Trafnie sądy rozpoznające sprawę uznały, że jest to sprawa o prawa majątkowe.

W sytuacji, gdy powód wskazał jako wartość przedmiotu sporu kwotę 560 zł,

pozwana nie wniosła o jej sprawdzenie i nie uczynił tego Sąd z urzędu (art. 25

k.p.c.), wskazana kwota, jako wartość przedmiotu sporu jest – gdy powód

nie rozszerzył powództwa i sąd nie orzekł ponad żądanie – wiążąca w dalszym

postępowaniu (art. 368 § 2 k.p.c. i tenże przepis w zw. z art. 398 21 k.p.c.).

Wymieniona kwota wskazana została jako wartość przedmiotu zaskarżenia

w apelacji powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji i określa ona wartość

przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną pozwanej wyroku Sądu drugiej instancji.

Z

mocy

art.

3982

§

k.p.c.

skarga

ta

jest

niedopuszczalna.

Zaskarżonym postanowieniem została przeto trafnie odrzucona (art. 398 6 § 2

k.p.c.).

Z wymienionych względów zażalenie jest niezasadne. Sąd Najwyższy

na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił zatem jak

w sentencji.

jz