I CZ 34/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 34/07

POSTANOWIENIE

Dnia 19 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Zbigniew Strus

SSN Tadeusz Wiśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku S. K.

przy uczestnictwie J. K. i in.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 kwietnia 2007 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w T.

z dnia 23 czerwca 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w T. odrzucił

skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia tego Sądu z dnia 18 maja

2006 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 maja 2005 r.

i

oddalającego

wniosek

o

stwierdzenie

nabycia

własności

określonych

nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o

uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz. 250 ze zm.). W

ocenie Sądu drugiej instancji, skarga kasacyjna (błędnie oznaczona jako kasacja)

nie spełniała wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi

nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Ponadto, w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną

argumentację

prawną

wskazującą

na

zaistnienie

powołanej

okoliczności

uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawczyni nie

zamieściła tymczasem w skardze kasacyjnej ani wniosku o przyjęcie jej do

rozpoznania, ani też jego uzasadnienia.

Skarga

kasacyjna

niezawierająca

któregokolwiek

z

elementów

konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym

brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c. Zaskarżone

postanowienie było więc trafne, a zażalenie jako nieuzasadnione podlegało

oddaleniu.

Inną kwestią pozostaje, że w ustawowym terminie skarżąca wywiodła

następną skargę kasacyjną – znowu błędnie nazwaną kasacją – w której zawarto

wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania. Rzeczą Sądu drugiej instancji będzie

z pewnością

zajęcie

się

nią

z

punktu

widzenia

wymagań

formalnych

i konstrukcyjnych, a w razie pozytywnej oceny – przedstawienie jej Sądowi

Najwyższemu.

W zażaleniu zawarto też zarzut niewłaściwego składu orzekającego co do

zaskarżonego postanowienia, a to rzekomo ze względu na okoliczność, że dwóch

członków tego składu uczestniczyło w wydaniu zaskarżonego skargą kasacyjną

postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nabycia własności nieruchomości.

Trudno to tego zarzutu bliżej się ustosunkowywać, skoro jest on oczywiście

nietrafny. Z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa Sądu Najwyższego, a także

i

Trybunału

Konstytucyjnego

-

które

zapewne

autorowi

zażalenia

jako

zawodowemu pełnomocnikowi jest znane – wynika jasno, że w omawianej sytuacji

nie ma mowy o sprzeczności składu z ustawą.

Z podanych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3

k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

db