I CZ 33/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 33/09

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lipca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z wniosku Syndyka Masy Upadłości „P.” S.A. w W.

przy uczestnictwie „P.” S.A. w W.

o wykreślenie spółki z KRS,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 lipca 2009 r.,

zażalenia zainteresowanego „G.” Spółki z o.o. w W.

na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 21 stycznia 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 21 stycznia 2009 r. Sąd Okręgowy jako Sąd

drugiej instancji odrzucił skierowane do Sądu Najwyższego zażalenie G. spółki z

o.o. na jego wcześniejsze postanowienie – z 7 stycznia 2009 r., XXIII Ga …/08 –

którym oddalono wniosek tej spółki o dopuszczenie do wzięcia udziału w

charakterze uczestnika postępowania wszczętego z wniosku Syndyka Masy

Upadłości

P. spółki

akcyjnej

o

wykreślenie

z

rejestru.

Sąd

Okręgowy

w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że skoro postanowienie

w przedmiocie udziału G. spółki z o.o. w postępowaniu zostało wydane przez Sąd

drugiej instancji, to dopuszczalność jego zaskarżenia trzeba oceniać przez pryzmat

art. 3941 § 2 k.p.c. Dlatego też skoro omawiane postanowienie nie jest

postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie wywołanej wnioskiem

Syndyka i ma jedynie charakter incydentalny, to zażalenie z powodu jego

niedopuszczalności podlegało odrzuceniu.

W zażaleniu na postanowienie z 21 stycznia 2009 r.

G. spółka

z o.o. domaga się jego uchylenia, a to celem nadania biegu zażaleniu na

postanowienie z 7 stycznia 2009 r .

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy wydał postanowienie z 7 stycznia 2009 r. o odmowie

dopuszczenia skarżącej spółki do wzięcia udziału w postępowaniu jako Sąd drugiej

instancji. Tym samym faktycznie dopuszczalność zaskarżenia tego postanowienia

należy oceniać z punktu widzenia unormowania zawartego w art. 3941 § 2 k.p.c.

Oznacza to, że zasadniczym zagadnieniem staje się kwestia, czy w rozważanym

wypadku mamy do czynienia z postanowieniem kończącym postępowanie w

sprawie, czy też jedynie z tzw. postanowieniem wpadkowym czy też ubocznym,

incydentalnym. Z pewnością jest to zagadnienie dyskusyjne i trafnie podkreśla się

w uzasadnieniu zażalenia, że w doktrynie spotkać można pogląd odmienny od

zaprezentowanego przez Sąd Okręgowy. W realiach procesowych sprawy nie ma

jednak potrzeby wypowiadania się co do tego problemu w sposób kategoryczny,

gdyż kwestionowane rozstrzygnięcie Sądu, bez względu na zajęte w tym względzie

stanowisko, obecnie odpowiada prawu. Zauważyć bowiem należy, że w toku

postępowania zażaleniowego doszło do prawomocnego zakończenia postępowania

w sprawie o wykreślenie spółki akcyjnej P. (postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z 21 stycznia 2009 r., k. 843). W konsekwencji takiego stanu rzeczy wniosek o

dopuszczenie skarżącej spółki do udziału w tej sprawie stał się bezprzedmiotowy.

Nie zmienia tej oceny okoliczność, że spółka akcyjna P. złożyła od tego

postanowienia skargę kasacyjną.

Jeżeli zatem zażalenie okazało się nieuzasadnione, to należało orzec jak

w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

md