I CZ 32/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 32/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Wojciech Katner (przewodniczący)

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie ze skargi R. S.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Okręgowego w W. z dnia 24 października 2003 r.,

w sprawie z powództwa małol. M. G. reprezentowanego

przez matkę I. G.

przeciwko R. S.

o ustalenie ojcostwa i alimenty,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 kwietnia 2011 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie

Sądu Okręgowego w W.

z dnia 6 września 2010 r.,

1)

2)

oddala zażalenie;

przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego na

rzecz adwokata B. P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł wraz

z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

skarżącemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 6 września 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę

R. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem

tego Sądu z 24 października 2003 r., sygn. Akt […]. Sąd wskazał, że w sprawie nie

występują wskazane w skardze podstawy wznowienia postępowania, o których

mowa w art. 403 § 1 pkt 2 i art. 404 k.p.c. W zażaleniu na postanowienie z 6

września 2010 r. skarżący wniósł o jego uchylenie lub zmianę z powodu braku

odniesienia się przez Sąd Okręgowy do wymienionej przez skarżącego podstawy

wznowienia postępowania wskazanej w art. 403 § 2 k.p.c. oraz o zasądzenie

kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

W pismach z 18 marca 2008 r. (k. 2) i 13 października 2008 r. (k. 55) jako

podstawę wznowienia postępowania skarżący powołał okoliczności wymienione

w art. 403 § 1 pkt 2 oraz art. 404 k.p.c. Następnie, w piśmie wniesionym

29 października 2008 r. (k. 70) skarżący uzupełnił te podstawy o przesłankę

wznowienia wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c., co stwierdził także jego pełnomocnik na

posiedzeniu 24 września 2009 r. (k. 109). W zażaleniu trafnie zauważono, że Sąd

Okręgowy pominął tę ostatnią podstawę wznowienia, nie wypowiadając się

w przedmiocie jej wystąpienia w sprawie. Należy jednak zauważyć, że skarżący

ograniczył się jedynie do oznaczenia tej podstawy, przez numeryczne wskazanie

przepisu kodeksu postępowania cywilnego, nie przedstawiając jakiegokolwiek

uzasadnienia świadczącego o jej występowaniu w sprawie i zasadności. Przyczyn

powołania się na tę podstawę skarżący nie wyjaśnił także do protokołu posiedzenia

3 listopada 2008 r., stwierdzając, że „nie potrafi wskazać przyczyny na podstawie

jakiej wnosi o wznowienie postępowania”, a następnie jedyne oświadczając

ogólnie, że skargę o wznowienie uzasadnia fakt, że postępowanie „nie było zgodne

z kodeksem, świadkowie zrobili ze mnie złodzieja i bandytę” (k. 73).

Brak argumentacji w zakresie tej przesłanki stanowi naruszenie art. 409

k.p.c., zgodnie z którym skarżący zobowiązany jest do uzasadnienia wskazanych

przez siebie podstaw wznowienia postępowania. Na podstawie art. 410 k.p.c.

skarga w tym zakresie podlegała więc odrzuceniu, a tym samym zaskarżone

orzeczenie, mimo niepełnej argumentacji przedstawionej w jego uzasadnieniu,

odpowiada prawu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 3941 k.p.c.

orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. Pełnomocnikowi reprezentującego

skarżącego z urzędu w postępowaniu zażaleniowym Sąd Najwyższy przyznał

wynagrodzenie ze środków budżetowych Sądu, który ustanowił dla skarżącego

fachowego pełnomocnika, zgodnie ze stawkami oznaczonymi w § 2 ust. 3 i § 7

ust. 1 pkt 5 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Dz. U. 2002 r. Nr 163,

poz. 1348 ze zm.