I CZ 32/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 32/10

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSA Jan Futro

w sprawie z wniosku E. K.

przy uczestnictwie Uniwersytetu (...)

o wpis ostrzeżenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt V Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawczyni od orzeczenia oddalającego jej wniosek o wpisanie w

księdze wieczystej Kw (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W., VII Wydział Ksiąg

Wieczystych, ostrzeżenia o przysługujących jej roszczeniach.

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wskazała, że przedmiotowe

żądanie nie dotyczyło wpisu ostrzeżenia, ale zmierzało do wpisania przysługującego jej

roszczenia o ustanowienie dzierżawy wieczystej. W związku z tym wnioskodawczyni

wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Twierdzenie wnioskodawczyni, że jej

żądanie zmierzało do dokonania wpisu przysługującego jej roszczenia na podstawie art.

16 u.k.w.h., a nie ostrzeżenia o przysługującym jej roszczeniu pozostaje w sprzeczności

z treścią wniosku znajdującym się w aktach sprawy. Zgodnie z nim, wnioskodawczyni

wnosiła o „wpis ostrzeżenia b. właścicieli o zwrot działek nr (…)/5 opisanych w KW (...) –

na podstawie przepisów dekretu z 26 X 1945 r. – postępowanie administracyjne w toku”.

Z treści żądania jednoznacznie zatem wynika, że zamiarem wnioskodawczyni było

dokonanie wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej.

W związku z powyższym zasadne jest stanowisko Sądu Okręgowego, że skarga

kasacyjna od zaskarżonego postanowienia nie przysługuje. W świetle bowiem

utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego nie jest dopuszczalna skarga kasacyjna

od postanowienia sądu drugiej instancji rozstrzygającego wniosek o wpis ostrzeżenia

(por. post. SN z 7 stycznia 1997 r., I CKN 31/96, post. SN z 15 stycznia 1997 r., III CZ

1/97).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. (art. 385 w zw. z art. 397

§ 2 k.p.c.).