I CZ 31/16 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym postanowieniem, Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy R. D., uznając ją za niedopuszczalną, bowiem dotyczy orzeczenia sądu drugiej instancji, którego przedmiotem było niewykreślenie przez sąd wieczysto-księgowy z działu III księgi wieczystej wpisów ostrzeżeń.Sąd Okręgowy wyjaśnił, że w świetle art. 519¹ § 1 k.p.c. orzeczenie w przedmiocie wykreślenia wpisu wzmianki o wszczęciu egzekucji z nieruchomości nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy.W zażaleniu wnioskodawca zarzucił naruszenia art. 519¹ § 1 k.p.c. przez wadliwe przyjęcie, że sprawa o wpis w księdze wieczystej nie jest sprawą z zakresu prawa rzeczowego.
Legislator headnote
AI generatedart. 519¹ § 1 k.p.c, art. 325 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 394¹ § 3 k.p.c, art. 39814 k.p.c; I CZ 31/16 · Sąd Najwyższy: odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy R. D., uznając ją za niedopuszczalną, bowiem dotyczy orzeczenia sądu drugiej instancji, którego przedmiotem było niewykreślenie przez sąd wieczysto-księgowy z działu III księgi wieczystej wpisów ostrzeżeń.Sąd Okręgowy wyjaśnił, że w świetle art. 519¹ § 1 k.p.c. orzeczenie w przedmiocie wykreślenia wpisu wzmianki o wszczęciu egzekucji z nieruchomości nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy.W zażaleniu wnioskodawca zarzucił naruszenia art. 519¹ § 1 k.p.c. przez wadliwe przyjęcie, że sprawa o wpis w księdze wieczystej nie jest sprawą z zakresu prawa rzeczowego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 31/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)SSN Władysław Pawlak (sprawozdawca)SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku R. D. przy uczestnictwie D. N.o wpis,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2016 r.,zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt V Ca […], oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem, Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy R. D., uznając ją za niedopuszczalną, bowiem dotyczy orzeczenia sądu drugiej instancji, którego przedmiotem było niewykreślenie przez sąd wieczysto-księgowy z działu III księgi wieczystej wpisów ostrzeżeń.Sąd Okręgowy wyjaśnił, że w świetle art. 519¹ § 1 k.p.c. orzeczenie w przedmiocie wykreślenia wpisu wzmianki o wszczęciu egzekucji z nieruchomości nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy.W zażaleniu wnioskodawca zarzucił naruszenia art. 519¹ § 1 k.p.c. przez wadliwe przyjęcie, że sprawa o wpis w księdze wieczystej nie jest sprawą z zakresu prawa rzeczowego.
W konkluzji wniósł o uchylenie powyższego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W skardze kasacyjnej, którą Sąd drugiej instancji odrzucił, wnioskodawca kontestował niezastosowanie z urzędu, po wpisaniu go w dziale II księgi wieczystej jako właściciela, art. 18 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 707, ze zm.), poprzez niewykreślenie z działu III księgi wieczystej (dokonanych już po ujawnieniu jego roszczenia o nabycie przedmiotowej nieruchomości) wpisów ostrzeżeń o egzekucjach wszczętych przeciwko poprzedniemu właścicielowi D.
N.Według art. 519¹ § 1 k.p.c. skarga kasacyjna w sprawach z zakresu prawa rzeczowego przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy.Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 244/12, nie publ. i z dnia 7 listopada 2013 r., V CZ 59/13, nie publ., wskazał, iż skarga kasacyjna nie przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie wpisu (wykreślenia) w księdze wieczystej wszczęcia egzekucji z nieruchomości, gdyż nie są to orzeczenia co do istoty sprawy kończące postępowanie.Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejszy środek odwoławczy w pełni podziale ten pogląd prawny.Ubocznie należy zauważyć, iż w przedmiocie objętym skargą kasacyjną sądy obu instancji nie wydały orzeczenia, którym sporna kwestia zostałaby rozstrzygnięta w jego sentencji (art. 325 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
Nie istnieje więc w tym zakresie postanowienie w znaczeniu formalno-prawnym. W związku z tym, jeśli wnioskodawca nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 351 § 1 in fine k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., to ma możliwość złożenia stosownego wniosku inicjującego postępowanie. Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. jw