I CZ 29/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 29/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z wniosku H. T.

przy uczestnictwie I. B., i innych

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 kwietnia 2011 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie

Sądu Okręgowego w W.

z dnia 6 października 2010 r.,

1) oddala zażalenie

2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki Spółdzielni Mieszkaniowo - Budowlanej "M." w W. kwotę

600,- (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił

zażalenie wnioskodawczyni H. T. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 26 kwietnia

2010 r.

Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. odrzucił

apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9

kwietnia 2009 r.

W

zażaleniu

wnioskodawczyni

wniosła

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia w całości, podnosząc, że Sąd Okręgowy w W. bezpodstawnie

uprzednio odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na

postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r. Zdaniem skarżącej, termin do

złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia

został zachowany, gdyż odpis postanowienia z dnia 26 kwietnia 2010 r. został

wysłany

do

Kancelarii

pełnomocnika

wnioskodawczyni

w okresie

urlopu

pełnomocnika.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie, jako bezzasadne należało oddalić w całości.

W niniejszej sprawie warunkiem nadania biegu zażaleniu wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 kwietnia 2010 r., mocą którego

odrzucono apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 kwietnia

2009 r. było skuteczne złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do

wniesienia tegoż zażalenia. Należy wskazać, iż Sąd Okręgowy postanowieniem z

dnia 30 sierpnia 2010 r. odrzucił wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do

złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 26 kwietnia 2010 r., z uwagi na jego

wniesienie po terminie określonym w art. 169 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Słusznie podniosła uczestniczka postępowania w odpowiedzi na zażalenie,

iż postanowienie w przedmiocie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie

podlega zażaleniu. Należy dodać, iż zażalenie nie przysługuje także od

postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.

Postępowanie o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności

procesowej ma charakter wpadkowy, gdyż jego celem nie jest badanie

dopuszczalności

postępowania,

dokonania

tylko

ocena

czynności

procesowej

zasadności

wniosku

inicjującej

o

kolejny

przywrócenie

etap

terminu.

Kończącym postępowanie w sprawie jest tylko takie orzeczenie, którego

uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty

przez sąd danej instancji (por. postanowienie SN z dnia 19 kwietnia 2006 r., I UZ

3/06, OSNP 2007, Nr 9 - 10, poz. 145; postanowienie SN z dnia 13 czerwca

2002 r., V CZ 59/02, Lex nr 566032).

Niezaskarżalne, gdyż niekończące postępowania w sprawie postanowienie

o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej

wywarło wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do odrzucenia zażalenia

wnioskodawczyni na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Należy wskazać, iż

w judykaturze

i doktrynie

nie

budzi wątpliwości, że

warunkiem

kontroli

niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy,

na podstawie art. 380 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 i w związku z art. 13 § 2

k.p.c.,

jest

zamieszczenie

w

środku

odwoławczym

stosownego

wniosku

(por. postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., III CZ 71/04, niepubl.;

postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2001 r., I PZ 85/00, OSNP 2002, Nr 19, poz.

464; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2008 r., IV CZ 110/07, Lex nr 621784).

W przypadku, gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik wniosek

powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania

pismom

przez

niego

wnoszonym

treści

wprost

w

nich

niewyrażonych

(por. postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 197/04, niepubl.).

Skarżąca nie zawarła w zażaleniu wniosku sformułowanego w trybie

powołanego art. 380 k.p.c., zaś same tylko rozważania dotyczące nietrafności

orzeczenia odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu nie mogą wywołać

skutku procesowego określonego w powyższym przepisie.

Z omówionych przyczyn, zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego

w W. z dnia 6 października 2010 r. o odrzuceniu zażalenia, jako bezzasadne

należało oddalić w całości na podstawie art. 398 14 w związku z art. 3941 § 3 i w

związku z art. 13 § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto na podstawie art.

98 § 1 i art. 108 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., zasądzając na rzecz uczestniczki

postępowania kwotę 600 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika (§ 2 ust. 2

oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego ustanowionego z urzędu, Dz. U. Nr 163, poz. 1349).