I CZ 28/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 28/11

POSTANOWIENIE

Dnia 11 sierpnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa P. Spółki z o.o. w T.

przeciwko B. S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2011 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 16 listopada 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje wniosek

o uzupełnienie

wyroku

do

ponownego

rozpoznania

i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy w sprawie z powództwa

P. Sp. z o.o. w T. przeciwko B. S. oddalił apelację powódki. Postanowieniem z dnia

16 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanej o uzupełnienie

wyroku przez orzeczenie o kosztach postępowania. Na rozstrzygnięcie to pozwana

wniosła zażalenie, wnosząc o zmianę postanowienia i uzupełnienie wyroku o

orzeczenie dotyczące kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., dodanym przez ustawę z dnia 19 marca

2009 r. zmieniającą kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 69, poz. 592),

zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także na postanowienie sądu drugiej

instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu

pierwszej instancji. Zaskarżeniu zażaleniem podlega więc postanowienie sądu

drugiej instancji w takim zakresie, w jakim mogło być ono wydane przez ten sąd

w orzeczeniu

kończącym

postępowanie

apelacyjne.

Zakres

ten

obejmuje

orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego, co do którego strona pozwana

wnosiła wniosek o uzupełnienie wyroku.

Pismem procesowym z dnia 8 listopada 2010 r. pozwana wniosła

o uzupełnienie wyroku z dnia 4 listopada 201 r. poprzez orzeczenie o kosztach

postępowania. Sąd Okręgowy uznał żądanie za nieusprawiedliwione stwierdzając,

że na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. pozwana reprezentowana była

przez pełnomocnika T. Z., który nie złożył odpowiedzi na apelację, jak również nie

złożył spisu kosztów. Publikacja orzeczenie została odroczona do dnia 4 listopada

2010 r., zaś posiedzenie zamknięte o godz. 1155.

Sąd stwierdził, że w dniu 27 listopada o godz. 13 00, tj. już po zamknięciu

rozprawy, wpłynęło pismo procesowe – odpowiedź strony pozwanej z dnia

25 października, w której pozwana wniosła o zasądzenie kosztów postępowania,

w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd wskazał jednak, że zgodnie z art.

109 § 1 k.p.c. roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeżeli strona najpóźniej przed

zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży

sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm

przepisanych. Zdaniem Sądu, skoro odpowiedź na apelację wpłynęła już po

zamknięciu rozprawy, to roszczenie o zwrot kosztów wygasło.

Rację ma skarżący, który wskazuje, że odpowiedź na apelację została

nadana listem poleconym na poczcie w dniu 25 października 2010 r. (k. 196 - 197).

Zgodnie z art. 165 § 2 k.p.c. oddanie pisma procesowego w polskiej placówce

pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Przepis ten nie rozróżnia rodzaju przesyłki, zaś skutki zachowania terminu

uzależnia wyłącznie od tego, czy pismo zostało oddane w polskim placówce

operatora pocztowego. Nadanie w ten sposób pisma jest równoznaczne

z wniesieniem go do sądu (zob. np. postanowienia SN z dnia 21 grudnia 1999 r.,

II CKN 797/99, niepubl., z dnia 1 marca 2000 r., I CKN 1035/99, niepubl., z dnia

31 stycznia 2002 r., IV CZ 230/01, niepubl.) Prezentata sądu, która nie zawiera

stwierdzenia sposobu wniesienia pisma do sądu (k. – 192) nie stanowi

wystarczającej podstawy do stwierdzenia, kiedy pismo zostało wniesione. Powinna

ona stwierdzać, czy pismo złożono wprost w sądzie, czy też zostało nadane

w urzędzie pocztowym, a wówczas także fakt nadejścia przesyłki pocztowej

(zob. postanowienie SN z dnia 16 lipca 2008 r., II CZ 42/08, LEX nr 511018). Pismo

procesowe pozwanej, zawierające żądanie zasądzenia kosztów postępowania,

w tym kosztów zastępstwa procesowego zostało wniesione w terminie, zaś sąd

miał obowiązek orzec w tym zakresie.

Należy ponadto zwrócić uwagę, że wbrew twierdzeniu sądu, także

w protokole rozprawy apelacyjnej z dnia 27 października 2010 r., zapisane zostało,

że na rozprawie w imieniu pozwanej stawił się pełnomocnik T. Z., który wnosił o

oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania (k. – 191).

Z powyższych względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu

(art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).