I CZ 26/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 26/10

POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z wniosku G.(...) Spółki z o.o. w W.

przy uczestnictwie R.(...) Spółki z o.o. w W.

o zabezpieczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2010 r.,

zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt VI ACz (…), w punkcie 2,

uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej kosztów postępowania

zażaleniowego i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego w przedmiocie udzielenia

zabezpieczenia w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2009 r., Sąd Apelacyjny zasądził od

obowiązanego R.(...) Sp. z o.o. w W. na rzecz uprawnionego G.(...) Sp. z o.o. w W.

kwotę 5.400 zł.

W zażaleniu na to postanowienie obowiązany zarzucił naruszenie art. 745 § 1

k.p.c., nakazującego rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zabezpieczającego

dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. W związku z tym wniósł o

uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Sąd Apelacyjny nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów

postępowania, dlatego też nie jest jasne, jakimi motywami kierował się przy zasądzaniu

kosztów postępowania zabezpieczającego. Nie bez znaczenia jest jednak zarzut

skarżącego, że zgodnie art. 745 § 1 k.p.c., o kosztach tych sąd powinien orzec dopiero

w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Orzeczeniem takim nie jest zaś z

pewnością postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie o udzieleniu

zabezpieczenia. W przepisie tym chodzi o zakończenie postępowania co do istoty

sprawy. W tym kontekście wątpliwości budzić musi adnotacja dokonana przez sędziego

sprawozdawcę na odpisie zażalenia, iż „brak podstaw do zastosowania art. 395 § 2

k.p.c. (zapis na sąd polubowny)”. Sąd Apelacyjny w każdym razie nie wyjaśnił w

uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dlaczego istnienie zapisu na sąd polubowny

miałoby wykluczać zastosowanie w sprawie normy art. 745 § 1 k.p.c. Zapis taki sam

przez się nie może bowiem decydować o uznaniu, że zaskarżone postanowienie jest

orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.

Niewyjaśnienie motywów zaskarżonego postanowienia sprawia, że podlegało ono

uchyleniu celem ponownego rozpoznania przedmiotowego zagadnienia (art. 394 1 § 3 w

zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).