I CZ 26/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 26/05

POSTANOWIENIE

Dnia 23 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Helena Ciepła

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości U. Spółki z o.o. w W. w upadłości

przeciwko M. S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2005 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 27 października 2004 r., sygn. akt I Ca …/04,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 października 2004 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił

kasację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w O.

W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 393 k.p.c. i wnosił o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące kasacji w wersji

redakcyjnej i numeracji, obowiązującej przed dniem 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy

z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego

oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. Nr 13, poz. 98).

Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., skarżący obowiązany jest przedstawić

w kasacji okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie, czyli wskazać, że

w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów albo, że orzeczenie oczywiście narusza

prawo lub zachodzi nieważność postępowania. Okoliczności z art. 393 3 § 1 pkt 3

k.p.c. mają charakter kwalifikowany (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Nie wystarczy

powołać się na uzasadnienie związane z podstawami kasacyjnymi. Należy

przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie

powołanej

okoliczności

uzasadniającej

przyjęcie

kasacji

do

rozpoznania.

Tymczasem w sprawie skarżący, odwołując się do uzasadnienia podstaw kasacji,

stwierdził, że "mając powyższe na uwadze kasację należy uznać za zasadną".

W zażaleniu podnosił natomiast, że w kasacji wykazano na czym polega

naruszenie przepisów prawa materialnego, a tym samym wskazano okoliczności

uzasadniające jej rozpoznanie. W razie powołania się na przesłankę wskazaną

w art. 393 § 2 in principio k.p.c., skarżący powinien jednak przytoczyć argumenty

świadczące, jego zdaniem, o tym, że naruszenie prawa nosi znamiona

oczywistości. Pojęcie „oczywistości” mieści się w sferze obiektywnej i łączy się

z powinnością wykazania, że określone przepisy zostały naruszone w sposób

zauważalny bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i bez

doszukiwania się ich znaczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

12 grudnia 2002 r., II UK 163/02, OSNAPiUS 2003, nr 18 – wkładka,

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2004 r., I CZ 164/03,

nie publ.).

Określony w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. obowiązek przedstawienia okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji należy do wymagań dotyczących tylko

kasacji jako szczególnego środka odwoławczego. Wykazanie tych okoliczności

umożliwia Sądowi Najwyższemu dokonanie oceny czy nie zachodzą podstawy do

odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania (art. 393 k.p.c.). Bez tych argumentów,

nawiązujących wprost do treści art. 393, kasacja byłaby środkiem odwoławczym

niezupełnym, a selekcja wnoszonych kasacji, dokonywana przez Sąd Najwyższy

w ramach badania wstępnego – nazbyt dowolna. Dlatego też nieprzedstawienie

tych okoliczności skutkuje odrzuceniem kasacji a limine, a zatem bez wzywania

skarżącego do usunięcia istniejącej wady kasacji (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz.

51 oraz z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52).

Z tych względów, na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 i 393 19 k.p.c.,

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.

db