I CZ 25/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 25/07

POSTANOWIENIE

Dnia 27 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej "D."

w N.

przeciwko W.K., S.M. i J.D.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2007 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

powodowej Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej „D." od wyroku

Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 marca 2006 r. zapadłego w sprawie przeciwko

W.K., S.M. i J.D. o zapłatę.

W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że powódka, reprezentowana

przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła apelację wnosząc jedynie część

należnej opłaty, co w obowiązującym stanie prawnym musi prowadzić do

odrzucenia tego środka zaskarżenia.

W zażaleniu na to postanowienie powódka polemizuje z rozstrzygnięciem

Sądu Apelacyjnego odwołując się do tego, że nie dopłacona kwota była znikoma

(3 zł) i że w związku z tym zastosowana sankcja narusza zasadę proporcjonalności.

Prowadzi to do niezgodności z Konstytucją (art. 45 ust. 1) i art. 6 ust. 1 Europejskiej

Konwencji Praw Człowieka i Obywatela.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

obowiązujący

nie

stan

jest

zasadne.

prawny

jest

Jak

trafnie

wskazał

Sąd

Apelacyjny

jednoznaczny.

Strona

działająca

przez

profesjonalnego pełnomocnika ma obowiązek obliczyć wysokość należnej opłaty od

apelacji i uiścić tę kwotę bez wezwania (art. 13 w związku z art. 18 ust. 2 ustawy

z dnia 28 lipca o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz. U. nr 167, poz.

1398 ze zm.). W razie nie dopełnienia tego obowiązku znajduje zastosowanie

sankcja wynikająca z art. 1302 § 3 k.p.c. Sankcja ta znajduje także zastosowanie,

gdy uiszczona opłata jest niepełna. Bez znaczenia pozostaje przy tym, jaka jest

wysokość nie dopłaconej kwoty. Obowiązujące przepisy nie dają podstaw do

przyjęcia, że sankcja odrzucenia apelacji znajduje zastosowanie dopiero przy

większych nie dopłaconych kwotach. Czynienie jakichkolwiek wyjątków od

wskazanej wyżej zasady, w braku podstaw prawnych, prowadziłoby do stworzenia

stanu niepewności prawnej.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 394 1 w związku

z art. 397 i 385 k.p.c.).