I CZ 24/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 24/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku W. W.

przy uczestnictwie M. G. i S. G.

o wpis hipoteki przymusowej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt IV Ca

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Adwokat, będący wnioskodawcą w sprawie o wpis hipoteki przymusowej, wniósł

skargę kasacyjna od wyroku Sądu Okręgowego w P. Uzasadniając wniosek o przyjęcie

skargi do rozpoznania stwierdził, że: „Wnosi o przyjęcie skargi do rozpoznania jako, iż

zabezpieczenie roszczenia wobec dłużnika, który nie posiada innych składników

majątkowych umożliwiających przeprowadzenie skutecznej egzekucji jest szczególnie

ważne dla wierzyciela a nadto praktyka sądowa w tym zakresie jest niejednolita. Z

praktyki sądowej nie wynika jednoznacznie jak winien być sporządzony dokument

mający

walor

tytułu

przedmiotowej sprawie.”.

wykonawczego

w

okolicznościach

mających

miejsce

w

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę kasacyjną z

powodu nie spełnienia wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

W zażaleniu adwokat zarzucił, że skarga kasacyjna nie jest dotknięta stwierdzoną

wadą i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone wymaganie

stanowi jeden z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, którego

niedochowanie powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem nieusuwalnym i podlega

odrzuceniu a limine.

Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 398 9 k.p.c., i stanowi jej

dopełnienie. Jest to zatem obowiązek nałożony na skarżącego polegający na wykazaniu

argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do

rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego

obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego.

Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi

ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien

wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).

Przytoczone uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej pozwanego do

rozpoznania nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.,

ponieważ

nie

nawiązuje

do

żadnej

z

taksatywnie

wymienionych

przesłanek

uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie wykazał, że

w sprawie wystąpiło istotne zagadnie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona. Sąd Okręgowy trafnie zatem uznał – wbrew odmiennemu przekonaniu

skarżącego – że skarga kasacyjna wnioskodawcy podlega odrzuceniu z powodu

niedopełnienia wymagania w postaci uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do

rozpoznania.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

orzekł,

jak

w

sentencji