I CZ 2/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 2/13

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa J. Z.

przeciwko Województwu P. – P. Zarządowi Dróg Wojewódzkich

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 lutego 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 20 września 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. Sąd Apelacyjny, odrzucił

wniesioną po upływie przepisanego terminu apelację pozwanego od wyroku Sądu

Okręgowego w P. z dnia 13 kwietnia 2011 r. W jego uzasadnieniu Sąd Apelacyjny

wskazał, że wniosek pełnomocnika pozwanego o uzasadnienie wyroku Sądu

Okręgowego został złożony

w dniu 21 kwietnia 2011 r., a więc po upływie

tygodniowego terminu, który upłynął w dniu 20 kwietnia 2011 r. W tej sytuacji

liczony od tego dnia dwutygodniowy termin do wniesienia apelacji upłynął w dniu 4

maja 2011 r., podczas gdy apelacja została złożona w dniu 27 maja 2011 r.

W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 328 § 2

k.p.c., art. 369 § 1 k.p.c. i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Wniósł o uchylenie

zaskarżonego postanowienia lub jego zmianę poprzez orzeczenie przywrócenia

terminu do złożenia apelacji, a także zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego

kosztów postępowania zażaleniowego.

Skarżący podniósł, że wniosek o uzasadnienie wyroku, chociaż złożony

pomyłkowo dzień po upływie terminu tygodniowego od ogłoszenia wyroku był

skuteczny, skoro Sąd Okręgowy doręczył mu wyrok z uzasadnieniem, to zaś było

przyczyną

błędnego przekonania, że apelację wywiódł

przy zachowaniu

dwutygodniowego terminu, liczonego od dnia jego doręczenia. Pozostając w nim

nie skorzystał z możliwości wniesienia apelacji w alternatywnym dwutygodniowym

terminie liczonym od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia

wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Okoliczność, że Sąd Okręgowy przeoczył spóźnienie żądanie uzasadnienia

wyroku i nie odrzucił go (art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c.), a wyrok z uzasadnieniem

doręczył pozwanemu, nie miała wpływu na bieg terminu do wniesiona apelacji.

Zasadnie więc Sąd Apelacyjny odrzucił apelacje pozwanego, która z powodu

niezachowania terminu do jej wniesienia, podlegała odrzuceniu już przez Sąd

pierwszej instancji (art. 373 i art. 370 k.p.c.).

Bezpodstawne jest przekonanie skarżącego, że z powodu tego przeoczenia

sądu możliwe jest przedłużenie terminu do wniesienia apelacji, którego poza

wszelką wątpliwością nie zachował, gdyż jako termin ustawowy, nie podlega on

przedłużeniu.

Pozwany, który twierdzi, że wbrew ocenie Sądu Apelacyjnego dokonał

czynności wniesienia apelacji w terminie i na nim opiera wniesione zażalenie,

nie może

jednocześnie,

powołując

się

na

okoliczności

usprawiedliwiające

uchybienie temu terminowi wnosić o jego przywrócenie. Wniosek o przywrócenie

terminu może być złożony dopiero po oddaleniu zażalenia.

Bezzasadny jest też zarzut naruszenia przez Sąd Apelacyjny, w następstwie

odrzucenia apelacji, konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania

w sytuacji, gdy z

powodu niedochowania wymaganej od strony dbałości

o skuteczność podejmowanych czynności procesowych, pozwany nie wykorzystał

przysługującej mu możliwości zaskarżenia wyroku Sądu Okręgowego.

Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu stosownie do na art. 398 14

w zw. z art.3981 § 3 k.p.c.

es