I CZ 2/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 2/08

POSTANOWIENIE

Dnia 4 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej M.(...) w K.

i Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w G.

przeciwko Mleczarskiemu Przedsiębiorstwu Spółdzielczemu w W.

o uchylenie uchwał,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2008 r.,

zażalenia powódek na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 września 2007 r.,

sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódek

Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej „M.(...)” z siedzibą w K. oraz Okręgowej Spółdzielni

Mleczarskiej w G. Pomimo wezwania do sprecyzowania jak zaliczyć uiszczoną opłatę

sądową w kwocie 200 zł, nie doszło do należytego opłacenia wniesionych apelacji.

W zażaleniu powódki wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako nadmiernie

rygorystycznego i krzywdzącego dla nich.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Trafnie Sąd Apelacyjny wskazał, że w sporach o uchylenie uchwał organów

korporacyjnych osób prawnych opłatę należy uiścić stosownie do liczby uchwał objętych

sporem. Wysokość opłaty stałej w sprawie o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia

spółdzielni wynosi 200 zł (art. 27 pkt 8 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Skoro apelacja

dotyczyła

uchylenia

dwóch

uchwał

walnego

zgromadzenia

Mleczarskiego

Przedsiębiorstwa Spółdzielczego w W. odnoszących się osobno do każdej z powódek, a

ich pełnomocnik wezwany przez Sąd na rzecz, której powódki zaliczyć uiszczoną opłatę

w kwocie 200 zł, oświadczył, że opłata została zapłacona w imieniu obydwu powódek,

prawidłowo Sąd Apelacyjny uznał, że w tej sytuacji apelacja w całości nie została

należycie opłacona i z tego powodu ją odrzucił. Jest to subiektywnie rzecz oceniając

krzywdzące dla powódek, ale krzywdę tę wyrządziły sobie powódki same, gdyż nie było

żadnych przeszkód, aby po wezwaniu Sądu uiścić kolejne 200 zł, co otwarłoby im drogę

do rozpoznania apelacji. Wymóg opłaty 200 zł od apelacji trudno zaś uznać za

nadmiernie rygorystyczny, a jego kwestionowanie, jako ustalonego w ustawie, nie

pozostaje w kognicji sądu.

Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się

nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3

k.p.c., orzekł jak w sentencji.