I CZ 195/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 195/04

POSTANOWIENIE

Dnia 7 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku Banku P.(…) S.A. Oddział w P. i Banku C.(…) S.A. w L. Oddział w

P. przeciwko S. P. i A. P.

przy udziale J. W. i P. P.

o egzekucję z nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r.,

zażalenia dłużniczki A. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. Ośrodek

Zamiejscowy w P. z dnia 26 maja 2004 r., sygn. akt V Wck (…) [V Cz (…)],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. Ośrodek Zamiejscowy w P., postanowieniem z dnia 26 maja

2004 r., odrzucił kasację dłużniczki A. P. od postanowienia tego Sądu z dnia 17 marca

2004 r., stwierdzając że w kasacji nie zostały zamieszczone okoliczności uzasadniające

jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy.

W zażaleniu skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3933 k.p.c. kasacja powinna czynić zadość wymaganiom

przewidzianym dla pism procesowych oraz powinna zawierać, wymienione w art. 393 3 §

1 k.p.c., wymagania stawiane tylko kasacji jako szczególnemu środkowi odwoławczemu.

Pośród wspomnianych wymogów ustawa wyraźnie wymienia obowiązek przedstawienia

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, odróżniając go od przytoczenia podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienia. Strona wnosząca kasację powinna więc, nawiązując do

art. 393 § 1 pkt. 1 i 2, wskazać Sądowi Najwyższemu argumenty przemawiające za jej

rozpoznaniem. Jeżeli zaś w treści kasacji nie wskazano okoliczności, o których mowa w

art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c., stanowi to brak kasacji, który nie podlega naprawieniu w

sposób właściwy dla usuwania braków formalnych pism procesowych. W konsekwencji,

kasacja dotknięta owym brakiem podlega odrzuceniu, skoro tego rodzaju wadliwości nie

można usunąć.

Jak powinno wyglądać określenie w kasacji okoliczności uzasadniających jej

rozpoznanie przez Sąd Najwyższy zostało bliżej wyjaśnione w uchwale połączonych Izb

Sądu Najwyższego Izby Cywilnej oraz Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02 (OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92). Sąd

drugiej instancji, działając na podstawie art. 3935 k.p.c., może odrzucić kasację, w której

brak wskazania okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy.

Jeżeli skarżący w kasacji przywołał takie okoliczności, to brak podstawa do odrzucenia

kasacji. Do sądu drugiej instancji nie należy zaś ocena, czy przytoczone przez

skarżącego okoliczności są odpowiednio uzasadnione.

W rozpoznawanej sprawie w kasacji skarżąca wyraźnie wskazała, że istnieje

potrzeba wykładni przepisów k.p.c. budzących poważne wątpliwości oraz wyjaśniła na

czym te wątpliwości polegają. W tej sytuacji należy uznać, że tak sformułowana kasacja

nie zawiera braku konstrukcyjnego, który pozwala sądowi drugiej instancji na jej

odrzucenie na podstawie art. 3935 k.p.c. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy,

na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c., uchylił

zaskarżone postanowienie.